TRIXIE’S POV:
NANGUNOTNOO ako na ramdam anh sobrang bigat ng ulo at katawan ko. Halos hindi ko maigalaw ang kamay ko sa sobrang panghihina. Then came the pain everywhere. My arms, my legs, even my damn fingertips were throbbing like I’d run a marathon without training.
Dahan-dahan akong nagdilat ng mga mata ko, pati pagdilat ay hirap na hirap kong gawin. I tried to sit up, but my body screamed in protest. Parang nawalan ng lakas ang buong katawan ko, at tanging natira lang ay kirot sa buong katawan lalo na sa aking p********e!
“Ugh, fvck! Sobrang sakit naman,” I muttered under my breath, leaning back against the headboard.
My throat was dry. Namamaos ang boses ko. I closed my eyes and try to calm myself. Bumabalik sa memorya ko ang mainit na namagitan sa amin ni Anton kagabi. Ni hin
