Yaman Subaşı
Küçücük çocuktum daha altı bilemedin yedi yaşında. Annem pavyonda çalışıyordu. Babam kim bilmiyorum. Eminim annemde bilmiyordur. Bir gün bir kadın geldi.. Annemle uzun denilecek bir süre konuştu. Kesinlikle burada ki tanıdığım kadınlara benzemiyordu. Çok güzel ve çok güzel kokuyordu. En çok ilgimi çeken şey kokusu olmuştu. Buradakiler gibi kokmuyordu.. Yanına gidip, "Çok güzel kokuyorsun, birazcık yanında durabilir miyim?" dediğim de annem kızmıştı. Ama o... anneme kızıp "İstediğin kadar kalabilirsin demişti."
Emine annemle o gün tanıştık, ve o günden sonra ayrılmadık. Beni o pis kokan yerden aldı, mis gibi kokan bir eve yerleştirdi. "Bundan sonra sen benim oğlumsun." dediğin de ne kadar mutlu olduğumu anlatamam..
Bir anne gibi davrandı her zaman.. Baktı büyüttü, okuttu.
