Wet Series #1: I'm a Mutt (SPG)

Chapter 4

I'm staring at him. He is quietly wearing his suit— I'm still laying in his warm bed. Hindi ako gumawa ng kahit anong ingay. Dito namin tinuloy sa condo niya nagpaglalaro naming dalawa.

Until now, I did get over— when I held him for the first time. Pero hindi ko pwedeng bigyan iyon ng malalim na kahulugan. I'm just his playmate— nothing else.

He didn't even notice me, dahil nakatalikod ito sa'kin. Umiwas na din ako kaagad at mariin ng pumikit, upang pakalmahin ang sarili ko.

"You don't need to go home... Just rest here." Napadilat naman ako dahil sa tinig niya.

"H-hindi na. Kaya ko naman umuwi." Mahinang usal ko rito.

"I don't need your complaints." Seryosong usal nito.

Akmang babangon na sana ko pero hindi natuloy.

"P-pero—"

Bigla itong lumingon sa'kin. Kahit may kadiliman sa pwesto niya, kita ko pa din ang seryosong mga mata nito.

"Stop being hardheaded, Miah." Madiin ang boses nito.

"S-sorry." Saad ko rito. Pero hindi na ito nagsalita ulit, bagkus nagpatuloy lang ito sa pagbibihis.

Narinig ko ang pintuan. Umalis na siya.

Naiwan akong mag-isa rito— I only heard my sighs. Nakahalukipkip na lang ako sa gilid ng kama. Gusto kong makadama ng comfort sa mga oras na ito. Pero, saan ko ba mahahanap iyo?

Sa dami ng nangyari, ito ang kinalabasan ng mga desisyon ko. Gustuhin ko man matulog pero hindi ako dinalaw ng antok. At pagtingin ko kung anong oras na— 2 am in the morning. Ilang oras akong nakatingin sa kawalan.

Kaya nagdesisyon kong tumambay na lang sa veranda niya. Pero bago iyon— hinanap ko muna iyong mga damit ko. May napansin akong paper bag— I thought it was my clothes. It's a pair of sleepwear and undergarments. I didn't even expect— hindi naman pwedeng kung kanino lang ito diba. Malamang sa'kin ito.

Ano bang nangyayari? Mababaliw na lang talaga ako. At ang hinahanap kong damit nasa may loob ng banyo, at nakatiklop ito ng maayos.

I took a shower, dahil ang lagkit ng pakiramdam ko. Kita ko ang katawan ko na punong puno ng mga chikinini. Lintek kasi! Ang tagal ng resistensya niya at magaling siya sa muscle control. Samantalang ako— sa dila pala niya pagod na ko.

Wait nga! Huwag ko na nga lang isipin iyon.

Nang matapos ako, sa veranda ako tumabay. Madaling araw na pero dilat na dilat pa din ako. Niyakap ko ang sarili ko dahil sa bawat ihip ng hangin nanunuot sa balat ko ang lamig ng hangin.

Tinaas ko ang paa ko, niyakap ko ito, at pinatong ko ang baba ko roon.

If things fall into its place— where I am now. Hindi ko kaya mararanasan ang mga bagay na ito o makakatanggap kaya ako ng kalinga na para sa'kin.

Nang hindi ko na kaya ang lamig, bumalik na ako sa kama niya, at pinilit na makatulog.

"Saan ka galing, babae?" galit na usal ni Serine sa'kin.

Kinilabutan ako dahil sa talim ng tingin nito. Kung nakakamatay lang talaga ito— siguro kanina pa ko nakahandusay sa sahig.

"S-sa work." Alangan kong usal.

"Ako ba pinagloloko mo? Ibang klaseng overtime ang trip mo— overnight." Tumaas na ang boses nito.

Nakalimutan kong magtext o tumawag sa kanya. Kasi naman lumulutang utak ko kagabi.

"S-sorry na.. May inasikaso lang." pagdadahilan ko rito.

Tinaasan niya naman ako ng kilay. "Tigil tigilan mo ko... Tignan mo nga iyang suot mo. Ganyan ba ang overtime sa work?" sumigaw na siya. Nakakatakot talaga siya.

"Kalma ka lang." sabi ko rito. I'm trying to make the surroundings calm down. Pero mukhang hindi magiging epektibo ito.

"At sa tingin mo kakalma ako sa pinaggagawa mo." Galit na galit nito usal. Mabilis itong lumapit sa'kin, at malakas na hinampas ang balikat ko.

Kaya hindi ko maiwasan uminda pero masasakit ang tingin ang binigay nito sa'kin.

"Masakit." Reklamo ko rito. Hinamas ko naman nag hinampas niya.

"Hindi lang iyan ang matatanggap mo sa susunod." Pagbabanta nito sa'kin.

Humaba naman ang nguso ko dahil doon. Tinalikuran niya ako agad.

"Bakit ikaw?" saad ko rito.

Mabilis itong lumingon sa'kin. "Huwag mong ibaling sa'kin. Babatuhin kita ng vase."

May menstruation ba siya? Or hindi na diligan? Parang parehas ata.

Hindi niya ako pinansin o kinausap. Hinayaan ko na lang siya. Kung kalmado na siya, kakausapin niya na din ako.

Serine really cares about me— she doesn't want to see me hurt or what. Dahil sasaktan niya pa ako lalo kung nakita niya akong nasasaktan. She is straightforward— wala sa vocabulary niya ang maging mabait at mag filter ng mga salita.

Kaya gusto niya lagi kong pinaalam ang mga gagawin ko, dahil kakaiba siya nag-aalala... Nanakit siya hanggang sa maibsan ang inis niya.

Pero kahit ganoon siya, I'm happy to have like her. Lagi nga lang galit.

Isang oras lang ang naging tulog ko, pero iyong energy ko parang sobrang taas. At nagawa ko pang pumasok ng maaga. Siguro immortal ako dati.

"Good morning, Miah." Napalingon naman ako sa nagsalita. Malawak na ngiti ang bumungad sa'kin.

"Good morning, Sir Ryder." Magalang usal ko rito.

"Pero mas maganda ka sa umaga." Sabay kindat nito. Imbes na kiligin ako kinilabutan ako.

"Sir, nandyan sa loob si Sir River siya na lang po siguro ang bolahin niyo." Saad ko rito.

Imbes na mainis siya, malakas natawa ang naging sagot niya.

"Hindi pambobola iyon." Sabi nito. Nagsimula itong naglakad pero muli siyang humarap. He was winked, and gave me a flying kiss. Napangiwi naman ako sa inasal niya.

Muli kong binalik ang atensyon ko sa trabaho. Bandang tanghali, nakaramdam ako ng antok. Gustuhin ko man matulog pero hindi pwede.

"Where's the report I need?" seryosong usal sa'kin ni Sir River.

Mabilis kong inabot sa kanya ang folder. He didn't even give me gaze. Nakatayo ako sa gilid ng table niya, at tahimik lang na nakamasid. Ginala ko naman ang aking mga mata para libangin ang sarili ko. Pero ang pinakagusto ko ngayon, ay pumikit.

"Miah." Umayos ako ng pagkakatayo dahil sa pagtawag niya sa'kin.

"Y-yes, Sir?" mabilis kong sagot rito.

"Do I have meeting today?" tanong nito sa'kin.

Tinignan ko naman ang iPad na hawak upang i-check ang mga schedule.

"You have 3pm meeting with Mr. Yin, and 6pm with Velasquez Corporation." Magalang kong usal rito.

"Okay... You don't need to come with me to those meetings." Sabi nito sa'kin. Napatingin naman ako sa kanya. Marahan niyang tinanggal ang salamin niyang suot.

"B-bakit po?" mahinang usal ko ito.

"I don't owe an explanation, Miah... Go back to your table, and work." Seryosong sabi nito. He gave me a gaze for a second.

I followed his words. Saglit akong napatingin sa kanya, habang binalik niya ang atensyon sa laptop niya.

"S-sorry, Sir." Mahinang usal ko rito.

I didn't bother to ask him again. Bagkus ay marahan akong umalis roon.

I came back to my table with so many thoughts that ran in my mind. A lot of unusual things happened. Kaya hindi ko maiwasan mapatanong.

May nakain kaya siya? Or nainom?

It is a joke— did my semen affect his way of thinking? f**k! That's gross!

"Miah, huwag ka ngang tanga... Malamang hindi." Mahinang usal ko sarili ko.

Napailing naman ako sa mga pinag-iisip ko. Siguro epekto ito ng puyat ko. Tama! Kaya dapat magfocus na lang ako sa trabaho kaysa sa mga bagay na dapat hindi na pinoproblema.

Kaya pinagpatuloy ko na lang ang mga ginagawa ko. Kahit mas madalas pa akong humikab. I should fight it— until lunch. Siguro matutulog na lang ako imbes na kumain.

Kaya dumukdok na ako ng saktong 12 pm. I need to take a snap.

"Girl, tara na maglunch." Saad ni Cyne sa'kin.

Siniksik ko naman ang mukha ko sa braso ko.

"Hindi ako magl-lunch." Mahinang usal ko.

"Bakit?" curious na tanong nito.

"Gusto kong matulog." Sabi ko rito.

"Girl, kumain muna tayo bago ka umidlip." Pangaral nito sa'kin.

"Basta matutulog ako." Usal ko rito.

I heard her sigh. I want to sleep so bad. Dahil kung ano ano ang mga iniisip ko sa buhay. Kailangan ko itong ipahinga, para makapag-isip ng maayos.

Dinalaw agad ako ng antok. I peacefully slept until my alarm woke me up. Pero imbes na pahinga nakuha ko— sakit ng ulo ang natanggap ko. Parang pinipukpok siya nga martilyo. This is the thing I hate.

Kaya ang tagal bago ko i-angat ang ulo ko. I need to make it calm. Nang kaya ko ibangon ang ulo ko. Pero isang bagay ang nahagip ng mata ko.

I'm a little bit shocked. Kasi may pagkain sa kabilang table. Hindi ko muna ito kinuha kaagad, bagkus ay tinitigan ko lang ito. Nagpaorder ba ko kanina? Hindi din ako nakisabay kay Cyne na bilhan ako ng lunch?

Kaya mabilis akong tumawag sa cafeteria ng company.

"Hello po, nagkamali po yata kayo ng pinaldahan ng food?" sabi ko.

"Ma'am, hindi po..." saad nito sa'kin. Napakunot naman ako ng noo.

"Kanino po ito galing?" curious kong saad rito.

Baka kasi bigla may maningil sa'kin. Aba'y hindi ko naman sinabing dalhan ako rito.

"Ma'am, wala pong sinabi." Sabi nito. Akmang nagtatanong pa ako pero bigla akong pinatayan ng tawag nito.

Ano iyon? Gusto ko lang naman malamang kung sino nagbigay.

I heard the sounds of my poor tummy. Wala nga pala akong kain simula kagabi— galit kasi sa'kin si Serine kaya nawalan ako ng gana kanina. Para nagtutubig ang bagang ko ng maamoy ko ang pagkain. Nagmumukha akong patay-gutom sa mga oras ito.

After I ate, I continued my things I did earlier. Hindi ko na lang iniisip kung sino ang nagbigay. Siguro isa sa mga employee dito sa may company.

Lumabas ito ng opisina niya bandang 3:30. Tuloy tuloy lang siya sa paglalakad— at wala itong sinabing iba. Kaya naman nakahinga ako ng malalim.

Nag-early out naman ako, tutal wala din naman siya. Ano din naman gagawin ko? Bago ako umuwi dumaan muna ako sa grocery store. I brought something that make Serine— a little cooler at me. Ang taas kasi ng pride ng babaeng iyon. Kahit hindi kayo mag-usap ng isang buwan o taon.

When I got home. I saw her busy with her stuff. Kaya kahit alangan nilapitan ko pa din siya. Anong nangyari? Nasampal niya muna ang balikat ko bago niya ako pinatawad.

"Bibigyan mo ako ngayon ng ganito para patawarin kita." Sarkastikong usal nito.

Napatango na lamang ako sa kanya. "Oo, kaya bati na tayo." Malambing kong usal rito. Akmang yayakapin ko ito, nakaamba na agad ang kamay ito, sign na huwag aking lumapit.

"Papatawarin kita— kung sasabihin mo siya ang kasama mo kagabi." Seryosong usal nito sa'kin.

Dahan dahan naman akong tumango rito.

"O-oo." Halos pabulong kong usal rito.

Ang bigat naman ng pinakawalan nitong paghinga.

"Hanggang kailan ka ba magkikipaglaro sa kanya..." usal nito sa'kin.

Napailing naman ako. "S-siguro pagsawa na siya." Paos kong saad rito.

_______________________________________

Happy reading, people!