Chapter 2- Unexpected Beings
905 Words
"Aling Cia, alis na po ako. Kayo na po bahala kay Lola rito ha? Pakisabi na lang po kay mama nagluto na ako ng makakain nila ni Lola. Kain narin po kayo riyan." Sabi ko kay Aling Cia.
Si Aling Cia ang madalas nagbabantay kay Lola kapag wala ako rito sa bahay. Ang rest day ko lang naman ay Sunday and Saturday Night. Kulang ang isang araw para ipahinga itong sakit na nararamdaman ko ngayon.Na try ko naman na luwagan ang schedule ko para mabantayan si Lola buong weekdays or weekends pero hindi talaga kaya.
"Sige,mag-ingat ka Yayoi." Sambit niya. Lumabas na ako ng bahay at naglakad patungo sa kanto para maghanap ng masasakyang traysikel. Ilang minuto ang lumipas ay may pumara na Audi Q5 na worth of 110,598.61 in USD or 5.75 million here in Philippines.
Alam ko ang presyo ng mga ganitong sasakyan dahil madalas akong tumitingin sa mga magazines para tumingin ng sasakyan. Tingin lang, hindi bili. Wala pa akong pambayad. Palakad na sana ako para umalis sa tapat ng kotse nang hilahin ako ng isang lalaki na alam 'kong nandoon din sa kotse no'n. Tinakpan ng lalaki ang ilong at bibig ko na naging dahilan upang mawalan ako ng malay.
---
Yana's Point Of View (Yohan's Mother)
"Mister Liam, nagkakadayaan 'yata tayo rito, ano?" Mahinahon 'kong sabi.
Hindi ako pwedeng magtaas ng boses sa kaniya dahil siya ang boss pagdating sa gambling o pagsusugal.Ika nga nila ay Mafia Boss. Dayaan ang problema sa mga nagsusugal dito, they don't have any rules kaya lahat ay nagagawa nila pati narin ang pandadaya.
"My dearest Yana Serrano, there's no rules na hindi pwedeng mandaya, diba? May kasunduan tayo na,you will bring your lovely daughter here pero anong ginawa mo? Hindi ka sumunod sa usapan!" Pagalit na saad nito at malakas na kinalampag ang mesa.
Oo, may usapan kami na dadalin ko ang anak ko sa kaniya, hindi ako pumayag dahil kahit hindi kami nagpapansinan no'n, mahal ko parin 'yon. Hindi ko kayang mawala si Yohan sa akin.
May kaedaran na si Mister Liam pero hindi parin nawawala ang hubog ng katawan niya, batang bata pa ang mukha na animo'y lumunok ng glutathione araw araw. Literal na mag-ama nga sila ni Gelo Liam ( Yana's Ex-boy friend). Namana ni Mister Liam ang italyanong lahi sa ama niya, kaya ganito ang naging kinalabasan niya.
"Sir, her daughter is here plus she's unconscious." Dinig ko sa isang tauhan niya na kakarating lang. Gumuhit ang takot sa mukha ko, ngayon lang ako natakot ng ganito. Ganito ba ang magiging kapalaran ng anak ko?
"Finally! Where is she?" Tanong niya. Tinuro naman nung lalaki kung nasaan ang anak ko. Pinatayo naman ako ni Mister Liam para sumunod sa kaniya.
Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa kwarto kung saan nandoon si Yohan. Binuksan ni Mister Liam ang pintuan ng kwarto, bumungad sa aming lahat si Yohan na tahimik na nakatingin lamang sa bintana ng kwarto, madalas itong gawin ni Yohan katulad ni Mama (Yohan's Grandmother). Isa sa pagiging tahimik ang namana ni Yohan sa papa niya. She's the women version of Vian (Yohan's Father).
"Yohan.." Mahina 'kong sambit, habang pinipilit na humakbang pero hindi ko magawa dahil hawak hawak nila ang magkabilang braso ko. Pumasok si Mister Liam sa loob ng kwarto, pumaskil sa mata ni Yohan ang takot pero ang mukha niya ay wala parin kahit anong emosyon. Lumapit si Mister Liam kay Yohan.
"You are Yayoi Serrano, isn't it?" Tanong nito sa dalaga.Yohan slightly chuckles and looks at the man.
May hindi ba ako alam sa kanilang dalawa?
--
Yohan's Point Of View.
"It's Yohan Vien Serrano. 'Yayoi' is my nickname." Sabi ko. He smiles at me so I smiled at him back.
Nagka-kilala kami sa ospital. Sinugod no'n si Lola dahil bigla na lang daw siyang hindi makahinga pati narin 'yung pagtibok ng puso niya ay humihina. Wala si mama no'n dahil nagtitinda siya sa palengke ng mga preskong isda. Siya naman ay kailangan raw operahan ang kapatid niya dahil hindi na daw kaya kung patatagalin pa ang sakit niya sa Utak. Brain Tumor ata ang tawag doon, sa pagkakatanda kong sinabi niya sa akin.
I comfort him even though we didn't know each other, he knows that I will understand what he's been through. He's name was Vicente Liam or 'Vincent'. Hindi niya nalaman ang pangalan ko dahil agad akong tinawag ng doctor ni Lola no'n. I think he just heard 'Yayoi' dahil iyon ang binanggit ni Doc Fernandez noon.
"Now I know." He said and chuckles. "I apologize earlier, of what my men did to you. It's totally k********g, you can drop a case to me." Sabi nito. I wave my hand signaling a 'no' for answer.
"Yohan!" Pamilyar na boses na tumawag sa akin. Tumingin ako sa pintuan ng kwartong pinagdalhan sa akin. Nakita ko si mama na patuloy sa pag pupumiglas sa tauhan ni Vincent, lumapit ako kay mama at sinabi sa tauhan ni Vincent na bitawan siya.
Yumakap si mama sa akin. Aaminin ko, medyo nagulat ako sa ginawa ni mama pero okay lang, namiss ko ang yakap ng mama ko sa akin.
"What a reunion.." Malambing na sambit ng taong nasa harap namin ngayon ni mama. Lumingon kaming lahat sa taong iyon, pati narin si Vincent na nasa loob ay lumabas para tignan.
"Mister Gelo." Mahinang sambit ni mama.
Mister Gelo? Nabanggit na siya sa akin ni mama noon.
- Writer
