Dilzar

İlk karşılaşma

Fatma teyze korku ve hayretle onlara baktı

“Benim haberim yoktu kızım yemin ederim ben haber vermedim “dedi ses etmedim amcam bana doğru geldi

Yüzüme attığı tokatla yere düştüm sarılı olan elime bastı avazım çıktığı kadar bağırdım canım çok yanıyordu ayağının altında ezdi elimi saçlarımdan tutup beni arkasından sürükledi..

“Anan gibi or*spusun sende “dedi

Avazım cıktıgı kadar bağırdım

Namusuz olan sizsiniz anama tec*vüz eden sensin “dedim ben öyle diyince herkes şaşkınlık be hayretle konuşmaya başladı madem beni öldürecekti bende anama sürdüğü lekeyı avaz avaz bağırarak söyleyecektim

Beni yerde sürükleyip araba ya koydu

Fatma teyze arabanın arkasından ağlarak koştugunu gördüm o an anladım ki aile kan bağı ile değil can bağı ile olurdu..

Bana ettiği pis küfürler beynimde dönüyordu

Konağa geldiğimizde de kanayan elimin acısında konuşamıyordum saçımdan tutup beni arabadan çıkardı

Konağın avlusunu yere attı ben acı içinde kıvranırken o yerde beni tekmeliyordu diğerleri de gelince televizyon izler gibi izlediler sara hanımağa dedeme “sana demiştim anası gibi Buda “değince zor cıkan sesimle “sen beni gönderdin ben kimseye kaçmadım tek gittim”

Dedem üzerime geldi saçımdan tutup

“Birde iftira edersin utanmaz arlanmaz “

Değip yüzüme tükürdü

Amcam şiyar “söyle kaçtığın kişi nerde “dedi sinirle saçımdan tutup beni döverken

“Kimse yoktu ben tektim “dedim ama inanmadılar dedem “anasının yanına götür mardine çoktan haber gitmiştir bedel diye bir or*spuyu kim ister “dedi o an gülümsedim kurtuluyordum işte

Sara hanımağa bana oyun kurmuştu babam olacak adama bedel olmayayım diye tuzak kurmuş ve ölüm emrimi çıkarmıştı bana söyleseydi ben zaten kabul ederdim yaşamak isteyen kimdi

Amcam beni sürekler gibi arabaya koydu kısa bir süre sonra Fırat nehrine geldik

Kendım arabadan indim ben Buraya daha önce ölmeye gelmiştim..

Şimdi de aynı sebepten gelmiştim..

Kızlar annelerinin kaderlerini yaşarlarmış ..

Ben bugün annem jiyan hanım ağanın kaderini yaşıyordum.

Amcam elinde silahla bekliyordu sanki

Kaçacakmışım kaçmak isteyen kimdi ..

Gözlerim kapattım ve dua ettim .

Anneme kavuşmaktı tek arzum taş köprünün

Üzerine adımlarken geçmiş aklıma geldi ..

İçim kor gibi yanarken bu hayata gülmek nasip olmamıştı bize..

Amcama bakıp “sen de abin gibisin “dedim

Yüzüme baktı “anan aklını kullanmadı “ dedi

“Günahlarımızın bedeli boynunuza bir urgan gibi dolansın”

Elllerimi iki yana açıp

Sonunda bende özgür olacaktım

Beni arkadan İten amcamdı ben ikinci defa Fıratın delı gibi akan suyunda çırpınıyordu

Bu seferde canımı almasan sana da aşk olsun Fırat

En son hatırladığım şey birinin suya atladıgıydı

Aradan ne kadar zaman geçmişti bilmiyorum kendime geldigimde bir odada yanlızdım ölümle yaşamı anlamamıştım o an kolumdakı.

Serumla ölmedimigimi anladım

anladım

hissettiğim ruhsal acı,nın beni yok edip kule çevirmesini istedim ..

Annem ve kardeşlerimiz acısını sanki tazelenmişti sanki

Biraz sonra Odaya asir geldi ..

Bana bakarken gülümsedi

“Daha iyi misin “

Kafamı salladım sadece ruhsal olarak çöküntü yaşıyordum..

“Bana ne oldu kim kurtar beni “

Dediğim anda onları anlattı

Asır

Siz konaktan çıktıktan sonra Suzan teyze bizim Eve gelip haber vermişti seni bulduklarında bana haber vermesini istemiştim ben hızla çıktım annenin yanına geldiğini söyleyince burası olduğunu anladım

Amcam seni ittikten sonra hemen gıttı bende gelip seni turtardım sen baygındın çok korktum sana birsey oldu diye dünden beri uyuyorsun “

Değip gülümsedi

Konuşmaya çalışırken farkettim ki duduklarım kurumaktan çatlamış zor çıkan sesimle yutkunup “Bıraksaydın”dedim

“Toparlan konuşuruz “deyip bir bardak su uzattı

İlaçların etkisinden Geri uyuduğumu hatırlamıyorum gözümü açtığımda sabahtı etrafıma baktığımda tanıdık bir yer olduğunu anladım Fatma teyzenin eviydi

Olanları idrak etmeye çalıştım.

Ama hersey koptum kopuk zihnimde yankılanıyordu .

Gözlerimi tavana dikip bir süre düşündüm

Bana yapılanları düşündüm

Babam olacak o adamı düşündüm Kapı sesi ile gözlerimi kapıya çevirdim Fatma teyze bana bakıp “güzel kızım uyandın mı “ deyip başımdan öptü

Gözleri dolu dolu bakarken “kadersiz kızım “

Dedi.

Benı kolumdan tutup beraber salona gectik

Her yerim sızlıyordu en çok ta kalbim sızlıyordu

sanki kalbimde bitmeyen acımın üzerine birde tazıye vardı ölen kimdi diye sormayın

Ölen “ruhumdu asir evde değildi onu sorduğumda Fatma teyze “ kimse birsey anlamasın diye eve gitti gelir birazdan dedi

Kafamı salladım sadece

Gecen bir saat süre zarfında asır gelmişti

Herkes beni ölü biliyor öyle demişti asir

Malagel ve Mardin aşireti ile kapıya dayanmış

Benim için gelmişlerdi korku o an tüm bedenimi sardı

“Ne için gelmişler “dedim

“Malagel araştırıp onlarların kapısıma gittiğini öğrenmişler “

Fatma teyze kafasını salladı derin bir nefes alıp “ya diğerleri “dedim

“Onlarda bedelle verilen kız onların namusunu iki paralık etmış tüm Mardin onlara gülmüş diye hesap sormaya gelmişler “

Ben kime ne hesap verecektim ki herkes benden hesap soruyordu ben mi istedim berdel olmayı

“Ben birşey etmedim ki “dedim

Fatma teyze ağladığında saçımdan öpmüştü çok hoşuma gitmişti.

“Ne yaptılar peki “n

“Konaktalar malagel seni her yerde aradı ama bulmadılar “

sara hanım biri ile kaçtığımı söylemiş ..

Ona rağmen namuslarını temizlemişler “Ne

yapıcam peki “

“Sen bilirsin Dilzar ne istersen onu yaparız “

Asır,e baktığımda gülümsedi.

“Şuan senin için en güvenli yer burası “dedi

Evet güvenliydi benim için ama Fatma teyze için degıldi

“Beni malagel,e götür” asir ve Fatma teyze dediğime ikisinde şaşkınca bakarken duydunuz seni götürmem dersen ben giderim Fatma teyze de “kızım toparlanmanı isterim en azından ayaklanırsın

Ses etmedim sessizce yapılan kahvaltı sonrası asir mala gel,in kapısına bıraktı gitmesini söyledim başı belaya girerdi .ne kadar gitmek istemese

Zorla gitti alt sokakta bekleyeceğini söyledi..

Benim ayaklarım geri geri gitmesine rağmen tüm cesaretimi topladım be kapıda duran silahlı adamlara yaklaştım beni gördükleri gibi kim olduğumu sordular söyleyince hemen içeri aldılar ..

Orta yaşlı bir kadın yanıma geldi ve bu ev sankı ev değil devlet binası gibi birşeydi resmi gibiydi ama değildi ..

Ben sessizce otururken ikram ettikleri çaydan bir yudum aldım sarılı olan elime uzandı orta yaşlı teyze

Elini bandajlı olan elime uzattı

“Ben Sevin Hamit malegel ,in karısı “bende adımı söyledim tanıştık

Sizin konaktalar Mardin’den ağalar gelmiş onlarla gittiler ..

Başımı anladım der gibi salladım biraz sonra çalan kapı sesi ile gelen arabaların sesinden geldiklerini anladım .

Hamit ağa misafirleri ile içeri girince ayağa kalktık kim olduğumu hiç sormadan hoş geldin kızım dedi elini öpüp başıma koydum diğer birkaç kişiye baktım yaşlı birkaç adam ve aralarında gençler vardı gözleri deli öfkeden bakan genç adam bana sert sert bakarken ona bakmaya korktum

Başımla selam verip geçip oturdum karşımda ki adam her an birini öldürecek gibi bakıyordu…