[3 yıl önce,20 Aralık]
Elimde ki kalemi önümde ki not yığının üzerine bıraktım.Sırtımı arkamda ki sandalyeye yaslayıp ağrıyan şakaklarımı iki elimle ovdum bir kaç saniye.
Masanın üzerin de ki telefonumu elime alıp tuş kilidini açtım ve hiçbir bildirim olmadığını gördüğümde sıkıntı dolu bir nefes alıp telefonu aynı yere bıraktım.
Ayağa kalkıp tutulan belimi gevşettim.Günlerdir çok yoğun çalışıyordum.Finallere çok az kalmıştı ve günlerdir çalışmaya ağırlık vermiştim . Bu yüzden Cihangir'le o kadar buluşamıyorduk.Onu çok özlemiştim ve o da günlerdir bilmediğim bir şekilde çok yoğundu.Telefon dışında pek konuşamıyorduk ve konuştuğumuz zamanlar da epey kısıtlıydı.Sanki aylardır konuşmuyor ve buluşmuyormuşuz gibi hissediyordum.Ne zaman arasam çok meşgul olduğunu söylüyordu ve bir kaç dakikal
