Sabahın erken saatlerinde kapımın alacaklı gibi çalınmasıyla, birbirine yapışmış kirpiklerimi zorlukla araladım.Üzerimde ki halsizlik geceden beri sanki daha da artmış gibiydi.Yüz üstü yattığım yatakta dönerek iki elimi de yüzüme koydum gözlerimi ovdum.
Hala çalmaya devam eden kapıyla bıkkınlıkla derin bir nefes verdim.Sabahın köründe bu da kimdi ya gerçekten.Komodinin üzerinde ki küçük çalar saatten saatin yedi olduğunu gördüm doğrulup oturur pozisyona gelirken.
Ayağa kalkıp odadan çıktım ve yarı açık gözlerle ilerleyip dış kapıyı açtım.Açar açmaz üzerime atlayıp beni kollarıyla sıkıca saran ve sadece görebildiğim kızıl saçlı kadınla tuttuğum nefesimi zorlukla verdim.O kadar sıkı sarılmıştı ki şaşkınlıktan kalmıştım bi an gerçekten.Sonra ağlamaklı sesini duydum.
"Deren.. iyi misin? Çok
