Manyak gibiyim sanki. Kafamda bir sürü senaryo kuruyorum. Sonra o kurduğum senaryolara oturup ağlıyorum. Balkonda ağlaya ağlaya bir hal oldu bana. İçeriye girdiğimde, Aysel bana baktı. "Ne var kız" dedim sertçe burnumu çekip.
"Madem bu kadar seviyordun ne diye geldin evine" bilsen neden geldiğimi, belki bana hak verirsin ama söylesem de inanmazsın. O kadar insandan ben gittim vampire aşık oldum. Yine oturup ağlamaya başladım. "Tamam tamam bir şey demedim. Zorla evlendim ya ondan yalanına inanmışım varsay" Peçeteye burnumdakileri silip ona baktım.
"Bana iş buldun mu?"
"Buldum, yakınlardaki hastanede" başımı salladım. Eşyalarımda o evde kalmıştı. Ayağa kalktım neşeyle. Aysel'in şaşkın bakışları altında.
"Eşyalarımı almaya gideyim mi ben"
"Ee git bari" dediğinde yüzümdeki gülümseme ile a
