Deli gibi atıyordu yüreğim. Nefes almak imkânsız oluyordu. Pencerede ellerimi koydum. Aşağıda başkasından çıkınca pencereye vurdum. Yapma yapma, ne olur yapma. Affetmem benim için yaptın desen de affetmem. "EYMEN" diye bağırdım. Herkesin başı bana döndü. Yanımdaki adamlar kollarımdan tuttular. Dişlerimi sıktım acıyla. "Rahat dur" dedi gülerek.
Eymen 'in başı bana doğru dönmüştü. Yapma diye başımı salladım. Benden gözlerini çekti. "EYMEN" diye yine bağırdım. Bu sefer bana bakmadı. Oğuz Babayı kapıda görünce rahatladım gibi.
"Yaklaşma" dedi yanımdaki adam. Oğuz baba tutup adamı pencereden attı.
"Gitmemiz lazım" dedi bana doğru geldi.
"Eymensiz gitmem Baba" dedim.
"Onu oradan çıkaramam"
"Ben çıkarırım" dedim. Kırık cam parçalarından birini...
"Dur" demesine kalmadan avucumun içini kest
