Ladin dayanıklı bir ağaçtır. Kış günü yetimhanenin kapısında bulunduğum ve ölmediğim için bu ağacın ismini koymuşlardı bana. Dayanıklı olacağımı düşünmüşlerdi belki de. Kimdi acaba ailem. Neden kapıya koymuşlardı. Eymen ile göz göze gelince başımı tabağıma indirdim. Karşıdan güldüğüne adım kadar emindim. Tabağımdaki çatallıyordum. Aslında masaya oturduğumda açtım. Adam bakışıyla doyurmuştu beni.
"Hasta mısın kızım" Sarah annenin sorusu ile başımı kaldırdım.
"Yoo anne" dedim
"Yemeğine dokunmadın" Eymen başını kaldırmış pür dikkat bize bakıyordu.
"Oğlun yüzündendir" dedim ona bakarak. Kaşları havaya kalktı beni dinlemeye başladı. Güldüm böyle yapınca. Başını salladı gülerek. "Odanıza mı çıksanız" dediğinde Cesur ona doğru döndüm şaşkınca. Bu adam tam anlamıyla patavatsızdı.
"Cesur" diye
