Ne söyleyeceğimi bilemezken derin bir nefes aldım. Nefes almakla yetindim. Neden onun yanındayken hem konuşmak isteyip hem de susuyordum ki? Avuç içlerim terliyordu. Ortamda iç gıcıklayıcı bir sessizlik geziniyordu. Bu sessizliği Altan bozdu.
"Artık gidelim mi?" dediğinde şapkamı başıma yerleştirerek evet anlamında salladım. Altan önden ben arkadan ilerlerken halkın arasına karıştığımızda üzerimde olan üniformadan dolayı dikkat çekiyordum. Yanımdan geçen bir daha bakıyordu ve bu şimdiye kadar nefret ettiğim en büyük olaydı. Her ne olursa olsun dikkatlerin odakları bende olmamalıydı.
Kurt'un evine geldiğimizde o tellerin altından bu etekle geçemeyeceğim için uzun yoldan gelerek kapıya ulaştık. Altan şifreyi girip kapıyı açtığında evde Kurt'u görmeyi bekliyordum ama öyle olmadı. Ev tamamen
