"Kız Kulesine kesinlikle gitmeliyiz! Altan baksana şu güzelliğe! Marmaray'a da bineriz değil mi? Ortaköy' e gitmeliyiz. Gülhane'ye gitmeden İstanbul'dan gitmem. Bileklerimi keserim yine gitmem! Balık ekmek de yiyelim mi?" diyerek bağırdım. Arabada hoplayıp zıplıyor bir Altan'ın tarafına gidiyordum bir de kendi tarafımdan bakıyordum. İstanbul'da her yere gitmeliydim. Altan bana çıldırmışım gibi bakıyor, gülümseyerek yola sessizce dinliyordu. İstanbul fazlasıyla güzel bir şehirdi- trafiği hariç- bundan mütevellit cama yapışmakta haklı buluyordum kendimi
Altan yüzünden denizi tam göremiyordum, onun üstenden bakamayacağıma göre de hemen arka koltuğa geçtim. Bu hareketimi çocukça bulan Altan kesinlikle bu yüzden kahkahayı basmıştı, bunu biliyordum.
Burası sanırım Üsküdar'dı. Yani en azından
