Kalbim delicesine atıyordu. Ellerim Parkinson olmuşçasına titriyordu. Bu genç yaşımda kalp krizi bile geçirebilirdim zira bu Altan'ın suçu olurdu. Yüreği güzel olan adamın suçu olurdu. Hayatımda bana daha önce böyle bir şey yapılmamışken gözyaşlarım ardı sıra döküldüğünde gülümseyerek baktım aşağıya.
İnsanlardan oluşan o yazı beni heyecandan öldürmüştü.
Kırmızı tişörtler giyen insanlar 'Seni Seviyorum Eva' yazmıştı.
Aklım durdu o an. Duygularımın tarifi yoktu. Güçlükle nefes alıp yavaş yavaş Altan'a döndüğümde gülümseyen yüzü bir anda kaşlarını çatması ile son buldu. Tuttuğu elimi bırakırken yüzümü avuçladı ve kocaman elleri ile gözyaşlarımı silmeye başladı. Yüzü tedirginlikle doluydu.
Konuşmak istesem de dilim tutulmuş gibiydi. Dudaklarımı açtığımda sözcükler firar etmedi.
"Sen..." d
