“Lolita? Lolita?”
Sunod-sunod ang pagkataok sa kaniyang pinto kaya napabangon siya at binuksan iyon. Saktong pagbukas niya ay dumampi ang malakas na sampal ng kaniyang ama.
“Ano ‘to?” singhal nito sa kaniya.
Napatingin naman siya sa hawak nitong cellphone at nanginginig na natakpan ang bibig.
“P-Papa, magpapaliwanag ako,” aniya rito.
“Punyeta! Hinihintay kong sbaihin mong hindi iakw iyan!” galit nitong sambit.
Sunod-sunod naman ang kaniyang luha sap ag-agos.
“Pinalaki kita nang maayos anak. Ba’t mob a kailangang gawin ‘to? Sinasabi ko na nga ba. Hindi nga ako nagkamali. Punyeta!” galit nitong singhal at napapikit na lamamg siya.
Naikuyom niya ang kaniyang kamao at napahawak sa hamba ng pintuan.
“Kung hindi kaya, hindi kaya. Hindi ko pinangarap na makita ni isa sa inyo na magtrabah
