İyi okumalar
“Berke çabuk gelin!” derken salondan bahçeye çıkan kapıya gelmişti o da. Tam ne olduğunu soracakken Güneş’in sesi duyuldu.
“Annnne”
“Efendim annecim?” dedim telaşla herkes bana bakıyordu. Bir anda bağırıp beni buraya çağırıyorlar ve neden bana bu şekilde bakıyorlardı? Tam nedenini soracakken olanın farkına vardım.
“Güneş! Konuştun.” Dedim gülerek. Gözlerim dolmuştu. Biricik meleğim ilk kelimesini söylemişti. Hemen kucağıma alıp sarıldım. Etrafımda döndürürken hem gülüyordum hem de ağlamamak için uğraşıyordum. Durup ona sıkıca sarıldım. “Güzel kızım benim.” Dedim saçını öperken. Ellerini sakallarımda gezdirip elini gıdıklamasına karşın kıkırdadı.
Kucağımda kıpırdanıp “Annne” dedi Eylül’e uzanırken. Kaşlarım çatılmıştı. Eylülde benim kadar şaşkınken Güneşi kucağına aldı
