Walang pagsidlan ng tuwa ang nararamdaman ni Gennie sa pagmamalasakit at kabaitang ipinakita sa kaniya ni Pat. Kahit ito ay panandalian lang ngunit para sa kaniya, ito’y regalo ng Diyos sa lahat ng kaniyang paghihirap. Hanggang sa sumapit ang bagong taon, walang humpay ang pagtulong at pag-aalaga ni Pat sa kaniya. Inaya siya saglit ni Pat na pumunta sa bahay nito.
“Pat wala na talaga akong masabi sa kabaitan at pagmamalasakit mo sa akin. Hindi ko alam kung paano ko ito matutumbasan at mababayaran balang araw,” sabi ni Gennie.
“Wala iyon Gen, ano ka ba, parang ibang tao ka. Paulit-ulit mo na lamang sinasabi iyan kung kailan mo mababayaran. Espesyal ka sa akin dahil best friend kaya kita, kaya walang kabayaran ang lahat ng ito. Makita lamang kitang masaya okay na iyon, bayad na lahat ang m
