MAKALIPAS ang tatlong taon...
“May sakit ka na throat cancer at tatlong taon ka na lang na mabubuhay. I am sorry pero uncureable ang kaso mo.”
Nanginig ang baba ng taong sinabihan niyon ng doktor na iyon. Napaiyak.
Lulugo-lugo na lumabas ng hospital at ng makakita ito ng tulay ay sumilip ito. Nasisiguro niya na kapag tumalon siya doon ay dedo na siya...
Tama, tatalon na lang siya tutal naman ay mamamatay na rin lang siya. Uunahan na lang niya ang kapalaran niya!
Sasampa na sana siya sa gilid ng tulay ng may biglang pumigil sa kanya. “Huwag mong ituloy iyan!” Isang matandang babae ang pumigil sa kanya.
“Huwag kayong mangialam lola. Hayaan niyo na akong mamatay! Tutal naman ay mangyayari din ito...”
“Alam ko at kaya ako andito ay para tulungan ka! Heto...” At isang magandang lipstick
