Crimson Academy

Farewell

Carlo's POV

I woke up at exactly five in the morning and went to get ready.

Of course, I'm excited to see Chelsea.

After getting ready, I used my sports car and went to Chelsea's House.

Kung magtataka kayo kung bakit ganito kaaga, it is because I wanna see her wake up. Call me weird but I like being there to see her sleep and wake.

Stalker? I AM.

6:00 A.M. ako nakapunta ng bahay ni na Chelsea. Nakita ko naman ang mag-inang si Catrina at yung mama niyang si Rita na lumabas ng bahay na may mga gamit na dala.

At saan naman pupunta ang mga ito?

Are they going to a beach? Nakita ko kasing may hawak si Catrina'ng bikini.

Weh? Mag bi-bikini siya? The Heck? Alam niya bang ang pangit niya?

Eh ang itim itim niya. At alam niyo ba ang suot niya ngayon? She's wearing shorts and crop top.

Yung pusod niya ang dumi, tapos yung tuhod niya ang itim. Naglilinis ba 'yan ng katawan?

Mas maganda pa 'rin si Chelsea kumpara sakaniya. Chelsea's skin is softer at koreana ang dating. And this creature over here is...uhmm...a new specie I guess.

Pagalis nila ay saka lang ako bumaba ng kotse ko. Mahirap na baka mapahamak pa si Chelsea kapag nalaman nang mag inang kasama ko siya at bigla pang pagdudahan siya.

Sumakat ako ng puno. Tanaw dito ang kwarto ni Chelsea. At makikita ko rin dito kung gising na siya o hindi. Malay ko bang hindi niya sinasarado bintana niya.

Dito ang lugar ko kapag babantayan ko si Chelsea. Okay lang naman kasi nagmumukha akong unggoy.

Nang magising na si Chelsea ay bumaba na ako ng puno at inayos ang suot ko.

Okay, dapat cool ang dating ko pagnakita ako ni Chelsea.

Pumunta na muna ako ng kotse ko at nag pagwapo sa loob. At nag laro muna ng Geometry Dash and after an hour, I pushed the horn inside my car to get her attention.

Nakita ko siyang lumabas ng bahay nila kaya lumabas na din ako ng kotse ko.

'Dapat cool. Dapat cool.' saad ko sa isip ko.

Tumigil ako mag lakad sa tapat ng gate nila.

"Hey, babe, mind if you let me in?"

Nanigas naman ito saglit dahil sa sinabi ko. May mali ba? Nakakaturn off ba?

"Hoy! May pa-babe babe ka ng nalalaman ah!" ani nito na ikinatawa ko.

Binuksan nito ang gate at pumasok na ako sa loob.

"Sorry pala hindi pa ako nakakapagligo hehe..." nahihiyang tugon nito. s**t she's cute.

"It's okay, are you done cleaning the house?" tanong ko.

Napatingin ito sakin."Teka...pano mo nalaman na naglili-"

"Syemps. Malupet na manghuhula kasi itong gwapo mong bestfriend." Sabay pogi sign ko.

"Aish umaandar na naman kahanginan mo tara na nga." pumasok na kami sa bahay nila at pinaupo ako nito sa sofa. "Diyan ka lang ah? Wag kang aalis. Tataas lang ako para maligo."

Geometry Dash ulit.

●●●

Ang tagal niya namang maligo.

Napagisipan kong mag-teleport at ngayon ay nakita ko ang sarili kong prenteng nakaupo sa sanga ng puno. Dito kasi makikita ko kung ano ang ginagawa ni Chelsea.

Hoy, wag Greenminded.

Hindi ko nakikitang nakahubad si Chelsea dito. Sayang nga eh

At dahil ang tagal tagal matapos magpaganda ni Chelsea ay hindi ko namalayan na nakatulog na ako sa sanga ng puno.

●●●

"Aaaarrgghh!!"

Napabalikwas ako ng upo at hindi ko alam na natulog pala ako sa puno kaya nahulog ako sa sanga.

"Pakshet...", tangina ang sakit sa likod.

"Aaahhh!!" Dali-dali akong nagteleport papasok sa gate nila chelsea at sumilip sa bintana.

Nakita ko siyang nakaupo sa sofa habang nakahawak sa beywang niya.

Gusto ko man siya tulungan pero nakasarado ang pinto ng gate nila. Pagnagteleport ako Tanungin pa ako kung pano ako nakapasok dito.

"Aaahh!!"

Natataranta naman ako habang nagiisip ng gagawin.

Think think think.

No choice. I used my ability and then saw myself standing not far from Chelsea.

"What happened?" Nag-alalang tanong ko.

Namimilipit ito sa sakit at pulang-pula ang mukha.

Itinaas niyang kaunti ang tshirt niya at ipinakita sakin yung beywang niya.

Natigil naman ako saglit sa aking nakita.

I mean, sino ba ang hindi napapatigil kapag nakita mong may markang bumubuo sa beywang niya?

Now I have the proof. She is the saviour.

"S-sumasakit ito... h-hindi ko alam kung pano ako nagkaganyan..." nagulat siya ng nakita niya ang marka niya sa beywang. Lavender, lavender flower ang marka niya.

Maya-maya pa ay sumasakit na naman ang beywang niya kaya wala akong magawa kundi ay ang gamitin ang aking mahika.

Itinapat ko ang aking kamay sa beywang niya na ikinataka niya. May lumabas na kulay dilaw na liwanag sa kamay ko at halatang nagulat si chelsea sa nakita niya. Maya-maya pa ay nawala na ang liwanag sa aking kamay at unti-unti narin siyang kumalma.

Tinignan ako ni chelsea na bilugang mata. This isn't what I expected. Ipinilig ko nalang ang ulo ko at tumayo.

"C-Carlo..." , hindi niya alam ang kaniyang sasabihin. Halatang naguguluhan sa mga nangyari.

Shit. Nakita na niya. Elementians have rules. And the main rule is...

'If you manifest your powers in the realm of mortals, you are banned to enter their realm anymore.'

Alam kong hindi mortal si Chelsea. However, maybe she'll tell everyone and that...would worsen the problem.

"Paalam...", sambit ko dito bago tuluyang nagteleport papaalis ng bahay nila.

I'm not gay but it hurts when I bid my final goodbye to a special person.

Sana'y muli tayong magkita, chelsea.

●●●

Chelsea's POV

"Paalam..." sambit niya at bigla nalang siyang nawala sa aking paningin. Hinanap ko siya at tinawag ko ang pangalan niya kaso wala, wala talaga.

Nanghina ang mga binti ko kaya napaluhod ako.

A-ano ba yung mga nakita ko? Hallucination ko lang ba yun? At bakit siya nagpaalam sakin?

●●●

Three months.

He's been gone for three months. I don't know why but everyday it's making me unhappy. Ano bang nangyari sakanya? Bakit biglaan nalang siyang umalis?

Pagpasok ko sa classroom ay napabuntong hininga na lamang ako.

Wala nga'ng tao sa classroom pero magulo naman.

The chairs are unarranged. The trash bin is placed on the teacher's table. Crumpled papers and chalks are on the floor. Pati blackboard pinagtripan nila.

Napakamot nalang ako sa ulo ko at inilapag sa isang upuan ang bag ko.

Naglinis muna ako ng classroom habang wala pa ang iba. Pagkatapos ay pawisang pumunta sa bintana at tinignan ang field namin.

Dumampi sa aking balat ang lamig ng sariwang hangin.

Bigla na namang lumungkot ang aking mukha ng maalala ko na naman siya, "nasaan ka na ba?"

I badly miss him. I don't know where on earth he is. If he thinks that i'll tell his secrets, well he got it all wrong. Kanino ko naman sasabihin?

"Hi miss..." napatalon ako ng dahil sa gulat at napatingin sa likod dahil may nagsalita.

Mula sa pintuan ay may nakita akong isang lalaking kulay bughaw ang mga mata.

Pano siya nakapasok dito? Kung nakapasok siya, dapat malalaman ko kaagad dahil tutunog ang pinto ng classroom. Pero wala.

"Sino ka?" Tanong ko dito.

Napatingin ako sa unifrom niya. Siguro taga ibang school siya dahil base sa uniform niya, kulay dark red at nakapantalon din siyang gray. And he's wearing a cloak that is in Dark Red in color with a golden linen on the end of his cloak.

Siguro napabisita lang dito sa paaralan namin. "Siguro nagkakamali ka lang ng classroom na napasukan..."

Lumapit siya sakin na hindi inaalis ang mapanuyong mga ngiti sa labi. Ang panget ng ngiti niya!

Bahagya itong tumawa at itinapat ang kanyang hintuturo sa mukha, "Miss, sa gwapo kong ito? Panget ako? Tignan mo namang maigi ang mukha ko, Miss. " sabay lapit pa niya sakin. "What's your name, miss?" Tanong nito sakin.

"At bakit ko naman sasabihin sayo?" taas kilay na tanong ko.

Nakangiti parin siya. Tsk! Di marunong sumimangot, linahad niya ang kamay niya sa harapan ko. "Hi, miss. My name's------"

"Hoy hangin! Ba't ba ang tagal mo diyan ah? Kanina pa kami naghihintay sayo!'' May bigla namang dumating na babae na hindi ko alam kung saan nanggaling. Mas lalong namilog mata ko.

Apple hair siya at kulay blonde ang buhok niya. Her eyes are screaming in the shade of green. Compare her eyes to the color of nature.

She wears the uniform similar to this guy. However, she wears a skirt rather than a pantaloon.

"Syempre! Nagpapakilala pa nga ako dito tapos sulpot ka diyan ng sulpot!", bigla naman akong natawa ng palihim. Para siyang bata na naagawan candy.

"Ewan ko sayo..." Tumingin ang babae saakin at naglakad papalapit sakin. Tinulak pa niya ang lalaki para makadaan lang siya.

Sinamaan naman ng tingin ng lalaki ang babaeng hinawakang bigla ang braso ko. "Tara na, hinahanap ka na ng headmistress..."

Nakangiti niyang hinila kamay ko palabas. Nakakunot noo ko itong tinignan. Headmistress?

Ng makalabas kami ay inalis ko ang kamay ko sa pagkakahawak niya.

"Headmistress? Who's that? A-At bakit naman ako sasama sayo?" Napabuntong-hininga naman ang babae sa tanong ko.

"Gusto mo bang makita ang mga TUNAY mong magulang?" Napatingin ako sa kanya ng walang oras. Oo, gusto Kong makita ang tunay kong magulang.

Without thinking, tumango ako. "Eh yun naman pala eh. Tara na." Sabay hila niya ulit saakin. Halatang nagmamadali.

Nakasunod naman saamin yung lalaking hangin. Hangin ba talaga ang pangalan nung lalaki?

"Hindi hangin pangalan ko." Tampong sabi niya sakin.

"Ed sourmuin yundra karashate!" Sambit ng babae at bigla nalang huminto ang mga estyudante dito sa hallway. Namilog naman ang mga mata ko.

"Ano 'to?" gulat na tanong ko.

"Magic..." she smirks.

Dinala nila ako sa grassfield at may nakita akong isa pang babae at dalawang lalaking naka uniporme din kagaya nitong babaeng nakahawak sa braso ko.

Seriously, what's with the cloak?

"Oh thank God you're finally here. He's been waiting for too long." sabi ng babaeng may strands of violet ang buhok with her violet eyes. She pointed her fingers to a boy wearing a bored look.

"Grabe naman, 10 minutes lang naman kami nawala.", the girl holding my hand murmured.

My eyes landed into his which made me feel uncomfortable. Hindi ko alam pero nagsisitaasan ang balahibo ko.

He looks like Carlo.

But just as when I averted my eyes away from that guy, my eyes fixed on someone on the 2-storey building.

Kumunot ang noo ko nang makitang nakatingin saakin ang babaeng nakabanggaan ko noon. I don't know if she was also frozen but I can literally see her watching me from afar.

"Eto kasing si Jason, ang bagal bagal na naman..." sabi ng babaeng hawak hawak pa ang braso ko hanggang ngayon.

Jayson. He's not hangin but he's Jason.

"Let's go...", tipid na sabi nung lalaking seryoso.

Tumango ang mga kasama niya at nakita kong idinikit nito ang kamay sa grassfield. May biglang sumulpot na itim na oblong. Medyo nakakabigla dahil hindi ko alam kung saan ito nanggaling.

"Now, you go first inside the portal..." he ordered. Nagsitanguan naman sila at pumasok ng portal-

W-Wait...

Did I just heard it right? Portal? Why the hell is there a portal here?

I pinched my self as painful as I can.

"Aray!", daing ko na ikinakuha ng atensyon nila.

They all chuckled. "You aren't dreaming, beautiful.", sabay g**o no jayson sa buhok ko.