Chapter 32
[Serenity’s POV]
“HOY MULTO! Bakit ang tahimik mo? May problema ba?”
Nagtanong pa. Kung pwede ko lang isigaw sa kanya na, ‘IKAW ANG PROBLEMA KO!’ eh gagawin ko talaga. Kaso hindi eh. Hindi pwede. Hindi nya pwedeng malaman tong nararamdaman ko. Ako lang dapat ang makaalam nito. Wala ng iba pa.
“Wala. Kinakabahan lang ako ngayon.” pagsisinungaling ko.
Hinawakan nya noo at leeg ko saka umiling.
“Wala ka naman lagnat, pero ba’t ang tahimik mo? Tss! Bahala ka nga.”
Bahala ka din. Haaay! Nakakainis naman eh. Bakit ba sa kanya ko pa naisipang sumama dito sa maynila? Pwede namang sa kapwa babae ko na lang din, para hindi nahulog tong loob ko.
“SERENITY!” sabay kaming napalingon ni Mr.AA sa tumawag sa’kin.
Kumunot ang noo ko nung makita ko si Benjo
