Chapter 29
[Austin’s POV]
Humarap sya sa’kin at sumagot. “Bakit pa, eh hindi naman ako kailangan dun?”
“Alam mo, ang arte mo din noh? Ikaw na nga yang pinapasama, ikaw pa ang may ayaw. Kung ayaw mo, edi wag.”
Nag martsa ako palabas at binagsak ko ang pinto ng nasa labas na ko.
Sino sya para tanggihan ang alok ko? Sya na nga tong niyaya dahil ... dahil ... dahil wala syang kasama sa bahay. Tapos sya pa tong nag-iinarte?
Akala mo naman kung sinong maganda, eh ni wala ngang shape ang katawan nya. Bwisit na multo yun, pinapainit ang ulo ko.
Kung hindi ko kaya sya tulungan sa misyon nya?
Sumakay ako ng tricycle papunta sa Univ at sinalubong ako sa gate nina Casper at Avery. Talagang hinintay pa ko.
“Ba’t di pa kayo pumasok sa loob?”
“Inintay ka pa nami
