Chapter 50
[Serenity’s POV]
After the airport scene, wala na masyadong nangyari sa misyon ko. Madalas na nakatitig lang ako sa papel para ibigay ang huli kong misyon pero bigo ako. Wala eh, walang lumalabas. Kahit anong hintay ko, walang nangyayari.
Medyo tumahimik din sa bahay, parang walang gustong umimik. Apat na araw na ang nakalipas pero parang down lahat ng tao dito sa bahay. Kung hindi mo kakausapin, hindi magsasalita.
Dahil kaya sa’kin kaya sila malungkot? Ang feeling mo talaga Serenity, hindi ka mami-miss ng mga yan. Multo ka na lang, ok? Hindi ka na nag-eexist. Pero sabi naman nila na kaibigan na nila ko di ba?
Ano ba yan! Nakakainis na. Gusto ko silang patawanin pero wala akong pwedeng gawin. Si Mr.AA na lang ang nakakakita sa’kin eh. Tsk. Nu ba yan!
“Ho
