Chapter 45
[Serenity’s POV]
“Saan nyo ba balak magpunta ngayon? Hah, Serenity? Ang aga aga pa lang ah?” tanong ni mama sa’kin dahil naghahanda na ang mga kasama ko papunta sa lugar na hindi ko alam. Si Mika ata ang magto-tour sa kanila dito dahil madalas yang maglagi sa bayan na to pag bakasyon.
“Hindi ko po alam kay Mika eh. Hindi sinasabi.”
“Ganun ba? Sige, basta mag-iingat kayo. Baka mapahamak ka.”
Pwede pa bang mapahamak ang isang multo? Sa tingin ko hindi na. Wala namang nakakakita sa’kin bukod sa kanila.
“Hindi na ko mama mapapahamak, patay na ko.”
“Haaay, para sa’min ng papa at mga kapatid mo, buhay ka pa. Dito sa puso namin. Naiintindihan mo ba yun? Hah anak?”
Tumango ako kay mama habang hawak hawak ang pisngi ko. Sana mabigyan uli ako ng pagkakataon
