HINDI ko alam kung pa-paano nangyari. How suddenly, I can paint. Kung bakit biglang kaya ko kung gayong ipinagkait sa akin iyon nang halos ilang buwan. I don’t understand how I managed to do it. It feels unreal. Ang lakas ng t***k ng puso ko. Parang gusto ko iyong i-uwi.
Lumunok ako ‘saka muling ibinaling ang tingin kay Caliban. He’s now looking at the piece I made. Lumawak ang ngiti ko sabay hawak sa braso nito. I stood up and pulled him for a hug. I bit my lip and tap his back. Ramdam na ramdam ko ang pamumukadkad ng galak at saya sa dibdib ko.
I did it. Nagawa ko na!
“I did it, Cal.” Halos manginig ang boses ko ng sabihin iyon.
I was overwhelmed by happiness. Ang saya kasi. Just this morning, I was thinking about losing my passion. Tapos, heto. I can do it. Iba sa nakasanayan kong
