KAHIT pa nakasakay si Caliban sa likod ko, nakakaramdam pa rin ako ng takot. I know it wasn’t going to be easy. Noong una, mabagal pa ang takbo ni Lorenzo pero habang tumatagal ay nagbabago iyon. Must be under Caliban’s demands. Kinakapa niya ako. He knew I am scared and he wanted me to feel like I shouldn’t. Kapag napapapikit at napapayuko nang kaunti para higpitan pa ang pagkakahawak sa kabayo, his left hand would always support my bellly. Binabalik lamang sa orihinal sa posisyon kapag nakakabawi. It was scary. But at the back of my mind… I still wanted to.
“Don’t move too much,” saad nito sa tainga ko. Naramdaman ko pa ang pagtama ng mainit na hininga nito sa likod noon. Hindi ako nakalingon sakanya. I nodded my head and held tighter at the reins.
Halos pigil ko ang paghinga lalo na n
