ANDRA woke me up when Caliban came back. Naroon daw sa labas at naghihintay sa akin. I was still sleepy and tired. Masakit ang balakang ko, ang mga binti ko. Yet I managed to walk. Si Andra, nasa likuran ko at naka-alalay sa akin sa hagdan. I felt her disappeared when I made my way to the door. I was on my sleeping uniform. My face probably look pluffy and all. But I didn’t care about that. Humakbang ako palabas ng pinto sabay linga sa gilid. I found him standing with his extravagant suit. Nakapamulsa ang kaliwang kamay habang ang isa’y may dalang box ng donuts. I looked up to him, unable to say something. He’s here. My heart pummeled. I bit my bottom lip before I tried to smile at him. He came back, just like what he said. Hindi sa inaasahan kong babaliin nito ang pangako. I just feel

