WE ate lunch at one pm. By three, we were already done. Nothing’s left but to let all the talk do the work. Nakahanda na ang lahat. Ang tent. Ang tutulugan. Ang kakainan. Ang mga kahoy na gagamitin, nakatumpok na sa gitna. It feels exciting and new. Alam kong ganoon din ang nararamdaman ng mga kasama ko. Parang naghihintay na lamang kami sa paglubog ng araw.
Manang Selly went to check us at 4pm or so. Hindi naman nagtagal. Nagdala lamang ng pandagdag na kakainin. She brought a ham and a cooler box, since wala kaming paglalagyan ng mga inumin at yelo.
“Let’s get beers.” Si Andra nang makatapos sa isang libro.
Louisse looked up to her, she was in the midst of reading a book. “Dalawa ang sa akin.”
When I realized she wasn’t going to accompany Andra, I stood up and followed her. Nagtung
