"Hindi ba pwedeng bukas na lang ito?" kinakabahang tanong ko.
Natatakot pa akong magpatingin sa doktor. Parang ayaw kong malaman ang ano mang diagnosis.
"How can you heal if you're afraid to know the cause of your so-called illness?" he breathed heavily and held my hand tightly., "Baby, there's nothing to be afraid of. I'm here. Whatever the result, I'm still here."
Napangiti ako at mas hinigpitan ang hawak sa kamay niya. Hindi ko nga lang kayang humakbang nang maayos kaya't hila pa niya ako nang marahan palapit sa Nurse at pinalista ang pangalan ko.
"We have to wait for your turn. I don't know if this will take time," he murmured as he guided me to the hospital bench to sit.
Maingat pa akong umupo sa tabi niya. Hindi ko maiwasang panlamigan sa nararamdamang kaba. Parang gusto ko na l
