Roommates by Force
854 Words
Chapter 3
“Welcome home, Mrs. Monteverde,” bati ng butler habang bumukas ang pinto ng napakalaking mansyon.
Si Rika, halos matulala.
“Diyos ko po… parang mall ‘to! May chandelier pa sa CR siguro?”
“May dalawa po, ma’am,” sagot ng butler, seryoso.
“Dalawa?!” halos malaglag si Rika sa kinatatayuan. “Bakit kailangan ng dalawang chandelier sa banyo?! May concert ba ‘pag naliligo?!”
Sa gilid, si Liam ay kalmado lang, hawak ang telepono.
“Mr. Monteverde, gusto niyo po bang ipakita kay Mrs. Monteverde ang kwarto n’yo?” tanong ng butler.
“Ah—no need,” mabilis na sagot ni Liam. “Magkahiwalay kami ng kwarto.”
Napalingon si Rika. “Ha? Magkahiwalay agad? Wala man lang honeymoon?”
“Teka lang, Miss Dela Cruz—este, Mrs. Monteverde. Hindi ako sanay na may kasama sa kwarto. At isa pa, this marriage is just a contract. Temporary lang ‘to.”
“Temporary? Gano’n ba ‘yon? Parang cellphone plan lang?”
“Exactly.”
“Eh ‘di sige. Pero gusto kong malaman mo—hindi ako tatakas ha. Sayang ‘tong mansion, ang lambot ng sofa.”
“Good to know,” tugon ni Liam, sabay buntong-hininga. “Just don’t break anything. Lahat ng gamit dito imported.”
“Wow. Imported din naman ako… imported from Aklan!”
Hindi napigilan ni Liam ang mapangiti ng bahagya, pero agad niyang itinago. “You’re impossible.”
---
That Night…
Habang si Liam ay nasa study room, nag-aayos si Rika ng gamit sa guest room.
Tinitingnan niya ang malaking kama, sobrang laki parang kasing laki ng buong bahay nila sa probinsya.
“Grabe. Paano ka matutulog dito? Parang maliligaw ka sa gitna ng kama,” bulong niya sa sarili.
Paglingon niya, may mga larawan sa dingding — si Liam noong bata pa, naka-tux, naka-medal, lahat perpekto.
Tapos napatingin siya sa sarili sa salamin: nakapusod, may mantsa ng foundation sa damit, at may tsinelas na may butas.
“Bagay nga kami... parang poster ng ‘Before and After’.”
---
Sa Study Room...
Si Liam naman ay nakatingin sa kanilang marriage certificate.
“Mrs. Marikit Dela Cruz-Monteverde,” binasa niya sa isip. “Hindi ko pa nga kilala, asawa ko na.”
Tumingin siya sa litrato ni Don Monteverde sa desk.
“Dad, ano bang pinasok mo? Utang lang ‘to, hindi dapat kasal!”
---
Kinabukasan...
“Good morning!” bati ni Rika habang naka-pajama at may hawak na kawali. “Niluto ko ‘tong breakfast! Sinigang, tinapa, at konting adobo—‘yung sinigang konti lang ‘yung asim kasi baka magising ‘yung kaluluwa mo sa alat!”
Si Liam, bagong gising, naka-suit pa rin kahit umaga.
“I don’t usually eat… that.”
“That what? Breakfast?”
“No. Fried fish.”
“Eh anong kinakain mo?”
“Protein shake.”
“Protein shake? Eh ‘di parang kinakain mo rin ‘yung pawis ng gym!”
Halos mabulunan si Liam sa kape.
“You’re… something else.”
“Compliment ba ‘yan o insulto?”
“Not sure yet,” sagot ni Liam, sabay kuha ng tinapay.
---
Pagkatapos kumain, biglang pumasok si Don Monteverde.
“Good morning, newlyweds!”
“Dad, please. Hindi kami—”
“Shhh,” pigil ni Don Monteverde. “May paparating na mga investor. Kailangan niyo magpanggap na sweet couple today. Public image, you know?”
“Sweet?!” sabay sigaw ng dalawa.
“Oo. Holding hands, tawanan, tinginan, parang totoo.”
Si Rika agad ang sumagot. “Ay, ako d’yan expert! Maraming beses na akong nag-practice sa harap ng salamin—may version pa akong may background music!”
Si Liam napa-facepalm. “This is going to be a disaster.”
---
Later that day…
Habang nasa harap ng mga investor, todo project si Rika ng pagiging “sweet wife.”
“Hon, coffee mo po~” sabay lapit, pero natabig ang mainit na kape—tumapon sa suit ni Liam.
“Ay, Diyos ko! Sorry, hon!” sigaw ni Rika habang pinupunasan gamit ang tissue… na lalong nagkalat ng mantsa.
Ang mga investor, tahimik.
Si Don Monteverde, pilit ngumiti.
Si Liam, literal na kumukulo ang ulo.
Ngunit nang tingnan niya si Rika, nagpa-cute pa ito at bumulong,
“Oops… love hurts, ‘no?”
At doon, sa unang beses, hindi napigilan ni Liam ang mapatawa—isang maliit pero totoo.
Ngumiti rin si Rika, parang proud.
“Ha! Natawa rin sa wakas ang Mr. Robot.”
---
Habang pauwi, pareho silang tahimik sa sasakyan.
Tapos biglang nagsalita si Liam.
“Thanks… kahit medyo disaster, napagaan mo ‘yung araw.”
“Of course! Sanay na akong gulo—‘yan ang middle name ko!”
Ngumiti si Liam. “You’re weird.”
Ngumisi si Rika pabalik. “And you’re uptight. Perfect combo, ‘di ba?”
At sa unang pagkakataon, pareho silang natahimik hindi dahil sa inis—kundi dahil may kakaibang pakiramdam sa pagitan nila.
Hindi man nila aminin, nagsimula nang mahulog ang isa’t isa—kahit ayaw pa nilang tanggapin.
- Writer
