Malamig sa balat ang hanging sumalubong sa akin nang buksan ko ang bintana. I breathed deep until my lungs hurt. I needed it to calm myself.
One more second and I turned my head back to check my room. Madilim ang kwarto pero sapat ang liwanag ng buwan para maaninag ang lahat ng nandoon. Lumipat ang paningin ko sa pintuan at humagod ng tingin mula sa siwang sa pagitan ng sahig pataas.
Shit! Muntikan ko na makalimutan.
Nagmamadali akong napahakbang pabalik sa loob ng kwarto at madiin na pinindot ang buton ng seradura - lumagutok. Hindi pa ako nakuntento, dinoble ko pa ang pagkakasara ng pinto gamit ang ikalawang lock na nilagay ko medyo mas mataas ng konti mula sa una.
Nang masigurong hindi na mabubuksan ang kwarto mula sa labas ay bumaling naman ako sa maliit na mesang katabi ng aking
