Coldness To Warmth

1849 Words
Lesson Nineteen Coldness to Warmth                       “Pwede mo ba’kong samahan ulit? Busy ka ba?”   - Princess Divina –               Mag-iisang taon na at nakakulong pa rin kami sa loob ng Abrasia. Kasama ang Abrasia sa mga nabasbasan ni Xanara kung kaya’t hindi nila mapapasok ito ng ganoon na lamang kadali. Not unless if Hana Nelissa would allow.               Disyembre na kaya naman malamig ang simoy ng hangin. Sa marso, mag-iisang taon nang patay si Xanara. At mag-iisang taon na rin kaming nagtatago sa pamunuan ng Ruwana.                    “Div.”                    “Bakit hindi ka magpasama kay Naya? Mas magaling siyang magpatulog hindi ba?”               Do I sound bitter? Eh nakakainis naman kasi ‘tong si Cyrus eh. It’s been almost a year na parang ang labo-labo niyang kausap. One moment he’s sweet then the next ipagpapalit ako kay Naya. Nitong nakaraan lang ako nakapag-decide na ilayo ang sarili ko sakanya para hindi na ako masaktan.               Eh kamusta naman eh noh? Pag gantong lagi siyang nanggugulo papaano ako makaka-move on neto?                    “You always put me to sleep. Why can’t you do that now?”                    “Kasi nagsasawa na’ko.”               O___O               Napatakip ako sa bibig ko. Tae nadulas ako.                    “Nag… sasawa?”               Ayoko ng confrotation. Sisisihin niya lang ako kasi nahulog ako sa kanya kahit ilang beses na niya akong pinagbawalan na mangyari ‘yon. Akala ko naman kasi hindi mangyayari eh. Pero wala akong mapaghugutan ng lakas noong mga panahong nawala sa amin si Xanara. Siya lang ang nand’yan. Hindi ko naman sinasadya eh.               Kung pwede kong pigilan bakit hindi?                   “Wala wala ‘yun, umalis ka na. Tatawagin ko na lang si Naya para may kasama ka sa tent mo. Magkasama yata sila ni Ryle ngayon baka pabalik na rin ‘yon. Sige na, matulog ka na.”                    “Divina, iniiwasan mo ba ako?”               Tumingin ako sa kanya. How I want to just melt in his arms forever though I know hindi kahit kailan mangyayari ‘yon, masama bang mangarap? Hindi naman ah. Nagmamahal lang naman ako eh.                    “Hindi, ba’t naman kita iiwasan?” I faked a laugh but it didn’t come out as jolly as I hope it would be dahil tumulo na ang luha ko.                    “s**t, Div, what’s happening to you? Ano bang problema?” he reached out to touch me but I step back. “Divina…”                    “Okay nga lang ako, naaalala ko lang si Xanara.” Pinunasan ko ang luha ko. “Sige na, okay lang ako Cy—”               Nanlaki ang mga mata ko nang bigla niya akong hilahin at yakapin ng mahigpit. “Di ko na kaya, Div. Tigilan na natin ‘to. Alam kong hindi ka maniniwala kung sasabihin ko ‘to pero sinubukan ko namang iparamdam eh. Mahal kita. Mahal na mahal kita.”               Natawa ako ng mahina. “Pati ba si Naya mahal mo rin?”                    “Alam mo kung anong relasyon ang meron kami. At alam mo rin dahil alam kong sinasabi niya sa’yo na wala ni kahit na katiting na pagtingin ang meron ako sa kanya. Divina… alam ni Xanara na mahal kita. Kung nandito lang siya, siya ang magsasabi sa’yo nu’n! Sira ulo kasi ‘yon eh. Nangako siya na tutulungan niya akong sabihin sa’yo tas biglang nang-iwan.”                    “Sinungaling.” Pero gusto ko nang maniwala. Dapat ba akong maniwala? Baka pinaglalaruan lang niya ako.               To my surprise, lalo niyang hinapit ang bewang ko papalapit sa kanya. “Put me to sleep. Find out if I really am lying. Isunod mo ako kay Xanara kung nagsisinungaling ako.”               Hindi ko alam kung bias ako dahil mahal ko siya. But it doesn’t hurt if I won’t try right? Afterall, Cyrus is worth trying for.       - Prince Randall –               They are beginning to learn and try for things impossible to others’ eyes but possible for their hearts. They are beginning to tie themselves together because of you, Xanara.               You see that?   ***               Two years ago…                    “Wala ka bang balak na lubayan ako?” -____-               I smirked at her at taas-noong tinignan siya sa mata. “Avrona mo’ko. Hindi talaga kita lulubayan dahil kailangang kasama mo’ko kahit saan.”                    “Ang echos neto. Kung sinasakal kaya kita d’yan? Tsaka sabi ni Ima bastos daw kapag tumititig sa mata. Eh ano ‘yang ginagawa mo?”               Aisht. Muntik ko nang makalimutan.               Ibinaba ko ang tingin ko at sinundan siya ulit. Di ko alam kung saan siya papunta. Gaya ng Euenessia na iniwanan namin noon, marumi pa rin ito at madilim. Ayaw naman ni Xanara na manatili lang sa loob ng Shiraniyo, nabo-boring siya.                    “Nakakapagtiis kayo ng ganito, Randall?”                   “Wala namang ibang paraan.”                    “Kung hindi ba ako nawala noon, hindi magiging ganito ang Euenessia? Siguro… maganda pa rin siya noh?”                    “Siguro.”               She turned around and glared daggers at me. I zip my lips to restrain it from forming a smile.                    “Eto naman, mano bang kontrahin mo man lang?”                    “Iyon ang sabi n’yo, sumasang-ayon lang ako. Kailangan ko kasing sumang-ayon sa’yo sa lahat ng oras, Mahal na prinsesa.” Pwe! Di bagay. Mas sanay akong tawagin siyang baboy. -___-                    “Talaga?” umarko ang kilay niya. May naiisip na naman ‘to.                    “Y-yeeaaaah?”                    “Then… maganda ako, di ba?”               Natigilan ako. I didn’t saw that coming. Aish. I’m starting to hate this princess-avrona stuff. Why do I need to back down from her anyway? Kailangan siyang makastigo. Ni hindi nga niya alam kung paanong maging prinsesa eh.                    “Pwede bang h’wag na nating pag-usapan?”                    “Susumbong kita sa council.” = 3=               I sighed. “Yes, Princess. You are pretty.”               She looked at me with a surprise look. Ngumiti lang ako. Truth is, she is beautiful and gorgeous. I just thought I could melt in her gaze forever. She’s mine back then. I think… as time passes by… something… sometime… changes.                    “Randall,” she lean forward and whispered to me. “Bawal bang yumakap sa Avrona?”               Napakunot ako ng noo. “O-Oo naman. Bawal ‘yun.”                    “Eh?” she mused, disappointed. “Bakeeeet?” *x*                    “Bawal ang physical attraction at kahit na ano pang personal na koneksyon sa prinsesa at Avrona. Any contact can lead to something if pursued. Kaya mahigpit na pinagbabawal ‘yun.”               She twitched her mouth in disappointment. “Ang boring. Para mas exciting *grins then looks at me* Power hug!” (*0*)/               Tumalon siya bigla at yumakap sa akin. Para siyang koala bear na kumapit pa sa leeg ko. -____-                    “Mapapagalitan ako kapag may nakakita nito.”               Ngumiti lang siya at naghikab. “Antok na’ko. Gano’n ba kabilis ang oras dito?” then she yawns again.                    “Gusto mo bang buhatin na lang kita pabalik?”                    “Mm. Thank you, Randall.”               I scooped her from the ground. Lalo niyang inilapit ang mukha niya sa leeg ko, her hands were snaked around my neck habang nakapikit siya.                    “Xanara?”                   “Mm?”                    “Wala kang naaalala?”               She only smiled and pressed her head against my chest. Napangiti lang ako.     ***                      “WAAAAAAAAAH!”               Halos mabitawan ko ang tasa ng kape nang sumigaw siya. Agad akong napasilip sa pintuan. Kunot-noo akong nagtaka nang makita siyang gulo-gulo ang buhok at nasa kama lang na parang baliw.                    “Ano bang problema mo?”                    “Nabo-boring na’ko! TT0TT Okay naman na ang Euenessia di ba? Kahit man lang lumabas ng konti tas gumala sa mall di pwede? Eto na oh! Kulang na lang mag-headbang ako sa sobrang pagka-bored! Randall naman eeeeh! Palabasin mo na’ko. Mababaliw ako dito.” 0               Kailangan bang sumigaw ng gano’n kalakas? -___-                    “Pasensyahan tayo, di pwede eh.” saka ko hinagis ang CD sa kama niya. “Ninakaw ko sa bahay mo bago tayo umalis no’n. Yan na lang ang pagkaabalahan mo. Kesa namemerwisyo ka ng tao d’yan.”                    “Di ka naman tao. = 3= Teka, pa’no ‘ko patutugtugin ‘to eh wala namang player? Sasaksak ko sa dila mo?”               Oo nga noh. Nakalimutan ko ‘yon. =___=a                    “Tsk. Sayaw ka na lang, magaling ka naman eh.”                    “Lul.” -___-               Natawa ako. Magaling siya sumayaw nung mga bata pa kami. Tipong pati sarum banggi ni Eddie Garcia sinasayaw niya. xD                    “Dali na, sayaw na. Pag di ka sumayaw di kita tutulungang lakarin ang release mo dito kay Hera Nelissa.”                    “Release? Ano ‘to rehab?”                    “Pwede na. May disorder ka naman eh. Tignan mo nga itsura mo ngayon mukha kang takas sa mental.”                     “Wahaw parang ang tino ng kausap ko ah. Wala ka bang sayad? Mas malakas kaya sayad mo sa’kin!”                    “Gusto mo patunayan ko sa’yong mas malakas ang sayad mo?” I narrowed my eyes on her. Hell was I enjoying being dominant at times like this.                    “Ge nga.” =____=                    “Sayaw. Sa harap ko dali. Kapag di ka nagsayaw ngayon sasabihin ko kay Dala Nelissa na isa kang pasaway, na tinapon mo yung alak kagabi nung may celebration dahil sinabi mong panis, na napatay mo yung paru-parong alaga nung punong babaylan, na natapakan mo yung rare na halaman na tumubo sa Opalonia nung bumisita ka du’n, na tinawag mong chipmunk yung isa sa mga taga-Council, na hindi mo ginawa—”                     “Ito na oh! Magsasayaw na! Gusto mo striptease pa eh!”               Tinakpan ko ang bibig ko. Tae nakakatawa siya! Natatawa na talaga ko. Nakatayo lang siya sa harapan ko. Nagpipigil ako ng tawa. Ayokong makatawag ng atensyon.                    “Anong sasayawin ko?” -___-                     “Mmm…” I tried to think. What’s a cute dance? Ah! “Choopeta?”                    “ANAK NG! RANDALL!!!!”                    “HAHAHAHAHAHAHA!” :D                     “Tawa lang, mamatay ka sana kakatawa.” -___-                     “Dali sayaw na. Song and dance ah.”                    “Ay ang arte.”                    “Bilis.”               Sumimangot siya saka niya inumpisahang sumayaw. “Mama eu quero TT0TT Mama eu quero mama euqero mama. TT0TT Daa chupeta, daa chupeta—WAAAAAAAH! Ayoko na! Nakakasira ng poise, anong sayaw ‘to?”               Ayun na, di ko na talaga mapigilan. Natawa na talaga ako ng malakas. Ito lang yung unang beses na tumawa ako ng ganito kalakas na halos maluha-luha ako at kabagin ako kakatawa.                    “HAHAHAHAHA! :D HINDI MO NGA NATAPOS! HAHAHAHAHA! WAHAHAHAHA XANARA THAT WAS EPIC HAHAHAHA!” :D               Sinimangutan lang ako tapos naupo na. I can’t stop myself from laughing. Napatutunayag mas malakas ang sayad ko kaysa sa kanya. xD
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD