CHAPTER THIRTY-ONE

1670 Words

NANG masigurado niyang wala na ang lolo niya at mga bisita nito ay mabilis siyang nag-ayos ng sarili. Mas minabuti niyang doon na lang maglagi muna sa studio niya kaysa umuwi ng mansyon. That’s to at least give her chest a chance to breathe and her mind to think. “Hi, Ram,” sagot niya sa telepono at bati niya sa kausap nang makilala niya ang boses ng fiancé habang nagba-bike siya patungo sa studio niya na mahigit isang kilometro ang layo sa vineyard. It was originally her mother’s studio, bago pa ito pinagawan ng sarili nitong studio sa loob ng mansyon ng daddy niya. Lingid sa kaalaman ng lolo niya, her parents kept the place and gave it to her when she started painting. Ang buong akala ng kaniyang abuelo ay ginawa na lang iyong store room ng mga lumang gamit ng magulang niya. But he lat

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD