Makalipas ang sampung araw, minabuti ko na lang ibaling sa pag gawa nang gamot ang aking sarili.
Paraan ko ito upang makatakas si vermont sa kamay ni sun. Aking binabalak na lasunin ito nang tatlong oras at nang payagan kami ni sun na dalhin ito saking kwarto.
Hahayaan kong naka bukas ang aking bintana upang doon sya makalabas kahit na may kawal na naka bantay saking pintuan, sigurado akong makakalusot pa rin sya.
At hindi nga ako nabigo nang mangyari iyon, sana naman ay hindi na sya bumalik sa lugar na ito.
Mas gugustuhin ko pa iyon kaysa sa mag kita kami, dahil wala naman na akong mukhang ihaharap.
Mas naging abala pa ang aking sarili sa pag gagawa ng gamot sa kwarto. Makalipas ang tatlong araw.
Nang biglang may kumatok saking pinto kaya akin itong binuksan. Isang papel lang naman
