R A I N
Walang nagsabi sa akin na may bangin pala sa bandang iyon ng lupain namin. Nagising ako na maliwanag na ang paligid at masakit ang buong katawan. Lalo na sa may bandang likuran ko at sa braso’t mga kamay ko.
“Swerte na rin ako kahit papaano.”
Buhay pa ako.
Tumingala ako para tingnan kung saan ako nahulog. Masakit sa mata ang sikat ng araw, yet I still tried to get accustomed to it just to see where I had fall.
The moment my eyes got used to the bright surroundings, I saw a slope quite high behind me. Looks like falling to this slope helped to spare my life for a little longer. Dahil kung hindi ay baka nahuli na nila ako o kaya ay nabaril sa mismong kinatatayuan ko.
Sigurado ako na nasa tapat ko na sa mga sandaling iyon ang kalaban. I felt his presence and even heard him call
