POWER OF SEDUCTION (ADONIS SERIES 5)

Chapter 4

(Leave Or Stay)

Giovanni Pov.

Alam kong may utang na loob ako sa babaeng weirdo noong isang araw, iniligtas niya ako sa aksidenteng mangyayari sa akin at hinayaan niya ang sariling masaktan mawala lang sa akin ang tama ng malaking balde ng pintura, but isn't enough reason to let that woman stay here in our house. Porket tinulungan niya ako magbabago ang isip ko, hindi ganon 'yon. Im still planning to bring her back on the place where i met her. At hindi siya pwedeng manatili dito sa bahay.

Dalawang araw matapos mangyari ang insidenteng iyon, pinasuri ko rin naman na siyang uli at wala naman ng nakitang damage sa ulo niya. Pasalamat pa siya dahil dinala ko pa ito sa ospital, baka ako pa ang sisihin ni lolo once na may nangyaring masama sa kanya.

"Are you ready?" nakatingin lang siya sakin matapos nitong kumain, as usuall. Walang pinagbago sa kilos niya, mas lalo pa itong nagiging weird sa paningin ko and she really didn't know how to use spoon, noong isang araw. Nasira yung malaking rice cooker dahil sinaksak niya iyon ng walag laman, then nakabasag siya ng vase at ilang baso. Muntik na niyang mabasag yung flat screen tv sa sala dahi nadulas siya at tumilapon ang tsinelas na suot nito.

At ang worst pa, nagtimpla ng kape si yaya glor para sa akin. Ngunit nilagyan ng babaeng iyon ng maraming kape ang inumin ko, hindi ko alam kung anong pumapasok sa isip niya, araw araw na lang sumasakit ang ulo ko dahil sa kanya.

"Bakit hindi mo muna ipaalam sa lolo mo ang gagawin mong ito, giovanni. Sigurado lang na hahanapin ni sir rodolfo ang babaeng iyan sakin mamaya."

I sighed before press the bridge of my nose. "Just explain to lolo what my reason is, I don't want her to stay here any longer. She's bothering you too much."

"Kung ako ang iniisip mo, wala namang problema sakin iyon. Kung ako rin ang masusunod, hahayaan ko na lang ang batang iyan dito..."

I looked away and my eyes landed on the woman who was listening to us. She looks so innocent, her eyes have a strange power that can make me stop for a few seconds. and the moment she touched me, it was like electrifying me.

That's why I don't like her.

I think this girl has a curse.

"Pasensya na yaya glor, buo na ang desisyon ko. Hayaan niyo na lang ako sa gagawin kong 'to." hindi na sumagot pa si yaya sa sinabi ko, dahil nakahanda naman na ang mga damit ng babaeng ito na nabili pa ni lolo kung saan, sinenyasan ko na siyang sumunod sakin. Lumingon pa muna siya kay yaya glor na para bang humihingi ng tulong, tumango lang si yaya at napipilitang ngumiti.

"Mag-iingat ka, hija. Tandaan mo lahat ng sinabi ko.."

Yumuko ang babae dahil sa sinabi ni yaya, tila ba dismayado siya dahil iyon ang narinig niya. Muli ay napabuntong hininga ako, hindi naman na ako dapat makaramdam ng awa. Tama lang naman itong ginagawa ko at isa lang naman siyang babae, hindi ko naman siya kaano-ano kaya dapat lang na hindi ako makaramdam ng awa.

"Let's go, woman. The time is running out, I don't want to catch the heat on the road, hurry up, follow me!" Tumalikod na ako at hindi ko na hinintay pang maglakad, dumiretso na ako palabas upang sana ay tumungo na ng kotse ngunit natigilan ako ng makita si lolo na kakarating lang.

"Giovanni, your stil here?" nag-iwas ako ng tingin dahil sa paghinto niya sa aking harapan, napamura pa ako sa isip dahil tiyak na hindi kami makakaalis ngayon dahil nandito siya. "Where did you bring her?" muli kong tiningnan si lolo at doon nakita kong nagtataka siyang nakatingin sa likuran ko.

Mariin na minasahe ko ang noo bago mapapikit. "Im going to send her back in poblacion."

"Ano!" tumaas ang boses ni lola dahil sa sinabi ko. "And you'll never told me about your plan! Sinabi ko bang ibalik mo siya 'don!"

"I don't need to tell you, lol. I am the one who brought this girl here, so I also have the right to send her away. Kaya, aalis na kami.."

Biglang binagsak ni lolo ang tungkod niya sa sahig, malakas ang naging tunog nito at nasisiguro kong galit na siya sakin, napalunok ako dahil tiyak na mayayari na naman ako.

"I am the owner of this house! I have the decision to let that girl live here whether you like it or not!"

"Pero lo, baka masamang tao siya. Ayokong mapahamak tayo dahil mukha siyang bal/iw, hindi nga siya makapagsalita, ni wala siyang alam na gawin. Sasakit lang ang ulo natin diyan sa babaeng 'yan!"

Sinamaaan lalo ako ng tingin ni lolo. "That's my point, giovanni! Why don't you understand me! Tinutulungan ko ang mga taong tulad niya, at sa tingin mo ba papayag akong ibalik mo siya 'don? Ikaw na nga ang nagsabi na hindi siya makapagsalita, hindi niya alam ang kanyang ginagawa kaya't mas lalo niyang kailangan ang tulong natin!"

Nag-iwas ako ng tingin habang naiiling, narito na naman kami sa puntong ito na tutulong muli ng mga homeless people. Pero itong babaeng ito, ayoko siya dito.

"I don't want her here lo, ayoko siyang makasama dito sa bahay. Kung gusto niyo, dalhin niyo na lang siya sa foundation natin."

Mataman na nakatingin sa akin si lolo bago umiling, tila ba muli ay dismayado na naman siya sakin. "Hindi na talaga nagbago ang ugali mo, tumatanda ka ng paatras! Bakit ba ganyan ka! Why don't you act matured! May utang na loob ka sa babaeng ito pero itatapon mo na lang siya na parang basura! Aba giovanni! sumusobra naman yata ang kasamaan ng ugali mo?"

Namilog ang mata ko sa sinabi niya. "Lolo naman! Ako ang apo niyo dito, pagsasalitaan niyo ako ng ganyan dahil lang sa babaeng ito? Hindi naman na yata kayo patas?"

"Nagrereklamo ka ba? Kung may reklamo, ikaw ang umalis dito sa bahay!" nilagpasan na ako ni lolo kung saan kinausap niya ang babaeng nasa likuran ko, napapikit ako bago mapabuntong hininga. Nilingon ko sila at doon nakita kong muli silang pumasok sa loob.

Tsk

Bakit ako ang pinapaalis ni lolo? Mas pipiliin niya talaga ang babaeng weirdong iyon kesa sakin na apo niya? Natawa ako dahil sa nangyari, hindi ako makapaniwala na kayang gawin sakin ni lolo ito.

Nakakainis talaga, this is dvmn frustated me!

Hindi na ako bumalik sa loob ng umagang 'yon dahil ayoko ng masermonan pa kay lolo, dumiretso ako sa trabaho at inasikaso ang kontrata ng mc arthur road at umalis din ng opisina, hindi ko na nagawang i-check kung ano ang ginagawa nila sa site dahil nga nagmamadali na akong umalis, inumpisahan ko na kasi ngayong araw ang project sa gagawing daan patungong highway at subdivision.

Hindi naman na stressful sa trabaho, mas sumasakit pa ang ulo ko sa bahay kesa dito.

Makalipas ng ilang oras, hindi din ako nanatili ng matagal sa kalsada. Hindi rin naman ako bumalik ng site dahil nga masyadong mainit ngayon ang panahon. Kaya mas pinili ko na lang umuwi upang makapag-lunch na. Siguro kailangan ko na lang lunukin ang katangahan ng babaeng iyon, dapat huwag ko na lang siyang pansinin at aakto na lamang ako na para lang ba siyang hangin.

Tumango tango ako. "Iyon nga ang gawin mo, giovanni. Bakit ba nagpapa-apekto ka sa babaeng iyon?" tumango muli ako habang nakangisi, para na akong bal/iw sa totoo lang. Normal naman sigurong kausapin ko ang aking sarili dahil wala naman na akong mapagsasabihin.

Tsk, bakit ba ako na lang kasi ang walang asawa sa mga kaibigan ko?

Hindi ko na sila makabonding minsan, syempre nakatali na sila at may kanya-kanya ng responsibilidad. Iyon ang ikinagagalit sakin ni lolo, ayoko lang talagang subukang magmahal. Ayokong masiraan ng ulo sa pag-ibig.

"Kumain ka na ba, hijo?" umiling ako matapos akong salubungin ni yaya glor, nasa labas kasi siya kanina at nagdidilig ng halaman. Pero wala ang babaeng weird ngayon sa paligid at tiyak kong may ginagawa na naman itong kalokohan.

"Hindi pa, nasaan si lolo?"

"Umalis na si sir rodolfo kaninang umaga pa."

"Yung babae?" hinubad ko ang aking suit at ipinatong iyon sa sofa, naglakad ako patungong kusina habang nakasunod sa akin si manang.

"Nasa likod siya ngayon, nagpapahangin." bumuntong hininga ako, kumuha ako ng tubig at agarang nagsalin sa baso. Medyo naiinis ako dahil mas kinampihan talaga siya ni lolo kesa sakin. "Natutuwa talaga ako dahil nagbago ang isip mo, tama lang ang ginawa mo. Hayaan muna natin siya dito..."

Nilingon ko si yaya. "Anong ibig niyong sabihin?"

"Sinabi ng lolo mo sakin na nakausap ka na niya ng maayos, at pumayag ka ng manatili dito ang babaeng napulot mo." natawa ako, nag-iwas ako ng tingin habang naiiling.

"Iyon ba ang sinabi ni lolo sayo?"

"Oo, kaya huwag mo ng ipaliwanag pa. Ipaghahanda na kita ng makakain.." tumungo si yaya sa stove upang initin muli ang pagkain, naging abala na ito habang iniisip ko naman kung anong ginagawa ng babaeng iyon sa likuran.

May pool doon at may taas iyon ng seven feet, sa gilid ay may shelter at malaking kubo. Malaki kasi ang space sa likuran, maraming halaman doon at may dalawang duyan. Doon ako minsan tumatambay dahil hindi gaanong mainit.

"Iinitin ko lang sandali ang pagkain mo, hindi ka kaai nagsabi sakin na dito ka pala kakain.." tumango lang ako kay yaya, inilapag ko ang baso sa mesa at tuluyang binuksan ang dalawang butones ng polo ko, lumakad ako patungo sa likurang bahay upang tingnan kung ano nga ba ang ginagawa ng babaeng iyon.

Hindi ko siya naabutan sa pool dahil iniisip kong naroon siya, pero may nakita akong blouse na nakakalat lang sa sahig. Pinulot ko iyon gamit ang dalawang daliri, agaran kong namukhaan ang damit na ito kaya mabilis na inilibot ko ang tingin sa paligid.

"Tsk, ano na naman pinag-gagawa ng babaeng 'yon?" nilibot ko ang buong likuran upang makita siya, pero wala ni anino ng babaeng iyon ang narito. Saan ba siya pumunta? Huwag niyang sabihin na naglakad siya papasok sa loob ng walang damit. Hindi ba niya iniisip na may lalakeng makakakita sa kanya, may bodyguard at hardinero kami dito, posibleng makita siya ng mga ito at mabastos siya.

Muli'y natawa ako sa naisip ko, bakit ko ba kailangan isipin ang posibleng mangyari sa kanya? Choice naman niya 'yon! Bahala siya.

"Masyado akong nagpapa-apekto sa kanya? Ano bang ginagawa ko dito? Bakit ko ba dala-dala ito!" hinagis ko ang damit niya sa damuhan, at doon nakita ko sa gilid ng puno na may kulay pink na short doon. Muli akong napapikit, hinubad talaga niya lahat ng damit nitong suot? Bal/iw talaga ang babaeng 'yon.

"Maling mali talaga na manatili ang babaeng iyon dito sa bahay, dapat mag-isip ako ng paraan para mapaalis na siya ni lolo dito..." tumango tango ako sa sinabi ko, bahagya akong nakangisi habang nakatingin sa short niya. Balak ko na sanang umalis ngunit biglang may nahulog na buto ng bayabas sa ulo ko.

Dahil doon, wala sa oras na napatingala ako sa puno ng bayabas dahil nga sa nahulog na bunga. At mula sa kinatatayuan ko, tanaw ko ang babaeng weirdo na nakaakyat doon mismo sa pinakamataas na parte ng bayabas, namilog ang mata ko dahil sa sobrang taas niya. Wala man lang siyang pakialam habang kinakain ang hawak niyang bunga, napapikit ako bago mapahilamos sa aking mukha.

"Hey monkey girl!" dahil sa sigaw kong iyon, napatingin siya sakin habang unti-unting lumalakas ang hangin. At aaminin kong nakikita ko ang hubad niyang katawan ngayon, mas saplot pa naman siyang natitira but they all still undies. Pero bakit kailangan niyang umakyat sa punong ito? Paano niya nagawa 'yon? Samantalang ako ay takot na takot sa matataas na lugar.

"Get down there! Gusto mo bang mahulog diyan!"

Napalabi ito sa sinabi ko, tila naintindihan naman niya ako kaya't nag-umpisa na siyang kumilos pababa. Ngunit sa parteng gitna ay bigla siyang natigilan dahil nabali ang sanga na tinapakan niya, muntik pa akong mapasigaw dahil inakala kong mahuhulog siya. Mabuti na lang at may nahawakan siyang sanga ngunit nakabitin naman na ngayon siya sa puno.

"Ano ba kasing naisipan mo at umakyat ka diyan! Marunong kang umakyat pero hindi ka marunong bumaba!" may kagat siyang bayabas habang nakahawak sa isang sanga na hindi ko alam kung tatagal pa ba sa timbang niya. Napahilamos ako. "Bilisan mo na!" tinuwid niya ang isang paa upang sana'y lumipat sa kabila, ngunit tumunog na ang sangang hinahawakan niya hudyat na mababali na iyon.

Namilog ang mata ko ng makitang mahuhulog siya sa puno ng bayabas, tumakbo ako sa direksyon kung saan siya babagsak, at bago ito tumama sa lupa. Nasapo ko na siya kasabay ng pagkatumba namin sa damuhan. Napapikit ako dahil sa sakit ng pagkabagsak ko, nagawa ko naman ng agad magmulat upang tingnan ngayon ang babaeng nakapikit dahil mukhang takot na takot sa nangyaring pagkahulog niya.

"Fvck! Look what happened because you climbed on that tree! You almost fell! Kung hindi kita nasalo siguradong nabalian ka na ng kamay!"

Napakurap siya dalawang beses habang nakatingin sa akin, hindi naman na basa ang buong katawan niya dahil hawak hawak ko ang bewang nito. I almost seeing her two bo/obs, they all have a perfect shape. And i hate this frea/king feeling that she can make me hard so bad.

Pero wala na siyang naging pakialam ng bumangon siya at umalis sa ibabaw ko. Akala ko kukunin nito ang short niya upang isuot iyon ngunit nagkamali ako.

Mas inuna pa nitong kunin ang malaking bunga ng bayabas at mabilis niyang pinagpagan iyon upang linisan.

Wala sa sariling napaupo ako habang nakatingin sa kanya, doon na lang niya pinulot ang mga nagkalat niyang damit at lumakad na paalis sa kinaroroonan ko.

"She's fvcking pissing me, do i deserve a thankyou right?" natawa ako ha naiiling. "Dvmn, i forgot. She's mute.."

Napahilamos ako sa mukha dahil bakit ba ako maghahangad ng pasalamat mula sa kanya? She'll never say that to me, at hindi ko alam kung normal ba ang babaeng iyon?

Sinong babae ba ang aakyat sa puno ng walang halos suot na damit?

Tsk, bal/iw nga siya. At pag nagtagal pa siya dito. Tiyak na mababal/iw na rin ako

***********

To be continued.....

Deserve ni giovanni mabal/iw.

Mabal/iw sa pag-ibig. Next chapter na natin malalaman ang name ng babae . Enjoy Reading, thankyou❤️❤️