Chapter 6

2487 Words
(Goodbye) Giovanni Pov. Si yaya glor ang siyang kumuha sa hawak kong babae ng makita niya itong natulala sa bakas ng sunog. Tinanong niya ito kung ayos lang ba siya ngunit inaasahan ko ng wala din siyang isasagot. Hindi ko alam kung bakit bigla akong naawa sa kanya ng mga oras na iyon, lalo na ng sumigaw siya na halos binabalot ng takot dahil sa sunog na iyon. Nasa sala na ito, pinainom siya ng tubig ni yaya glor na agad niyang kinuha. Inaasikaso na ng mga maid ang kusina upang alisin na ang ilang kasangkapan na nadamay sa sunog. ”Ano ba kasing nangyari?” napabuntong hininga ako. Hindi ko alam kung bakit nagtatanong pa si yaya glor gayung hindi naman siya sasagutin ng babaeng iyan. Well, It's her fault. Kung hindi lang siya clumsy, malamang hindi mangyayari iyon. What if I didn't saw her that time, siguro malaki na ang sunog dito sa bahay at tiyak na napahamak siya. Napailing ako, ito na nga rin ang sinasabi ko na hindi magandang manatili ang babaeng ito sa bahay. Gagawa at gagawa siya ng eksena, kailangan ko na talagang gumawa ng paraan upang umalis na siya dito. ”That's her fault, yaya glor. Muntik ng masunog ang buong bahay sa kanya. Alam mo namang pinahahalagahan ni lolo ito, pero muntikan na niyang sinira....” nilingon ako ni yaya glor, subalit ang babae ay nananatiling nakayuko habang nilalaro ang daliri niya. “Paano ba kasi lumaki ang sunog sa kalan? Pinakelaman niya ba ang iniluluto ko?” I nodded to times. "Yes, ofcourse. Hindi naman aapoy iyon ng ganong kalaki kung hindi niya pinakelaman. Wala talagang magagawang mabuti ang babaeng iyan, kailangan kong sabihin ito kay lolo para paalisin na niya ang babaeng 'yan dito!” Tumalikod na ako at hindi na tiningnan kung anong reaksyon ng babae. Siya rin naman pala ang gagawa ng paraan para umalis dito, kasalanan naman niya talaga. I don't need to feel pitty on her, she deserve to send her away for our peace. Para sa kapayapaan ko. Tinawagan ko si lolo ng oras na 'yon, sinabi ko ang nangyari sa kusina at muntikang pagkasunog sa bahay. Natural na magulat siya, tinanong rin nito ang babae kung hindi siya nasaktan. I answer him no, maayos siya at hindi nasaktan. Sinabi ko rin sa kanya na kailangang paalisin na namin ang babaeng iyon dahil perwisyo lamang siya sa bahay. Bumuntong hininga siya at sinabing mamay na lamang kami mag-usap at maghahanap ito ng magandang foundation shelter para sa babae. Nang marinig iyon, parang nagdiwang ang sistema ko. Sa wakas! Im not going to stressed everyday, mapapaalis ko na rin ang babaeng iyon at muling babalik ang buhay ko sa normal. I went back on living area to tell yaya glor about the good news. Ngunit ng marating ko ang sala ay wala na ang babaeng weirdo doon kundi si yaya glor na lamang. ”Where did that woman go?” nilingon ako ni yaya glor. ”Pinaakyat ko muna ito sa kwarto niya, mukhang natakot ito sa nangyari. Hindi mo ba napansin na medyo balisa siya?” bumuntong hininga ako, iyon nga ang napansin ko sa kanya noong una. Pero hindi ko na kailangan pang pansinin kung ano bang nararamdaman niya. Ang importante mapapaalis ko na ang babaeng iyon dito. ”Maybe she just got scared about the fire, pero dapat ng umalis siya dito dahil baka buong bahay na ang sunugin niya sa susunod...” hindi nagkaroon ng imik si yaya glor sa sinabi ko. Alam kong hindi siya sang-ayon na umalis ang babae dito dahil na rin sa kundisyon niya, ngunit alam kong hindi naman dapat kami ang mag-aalaga sa babaeng iyon. Kailangan na niya ng professional na counselling psychology. She needs some people who can teach her proper moves and learn how to speak. Kung makapagsasalita pa ba siya. “Nag-usap na kami ni lolo, I already told him about what happen here..” “Anong sabi ng lolo mo?” “Pumayag na siyang umalis dito, maghahanap muna siya ng magandang foundation kung saan ito dadalhin, mag-uusap pa kami mamaya...” Napabuntong hininga si yaya glor. “Sa totoo lang, naghihinayang ako sa babaeng iyon. Pero ayos lang nga siguro na umalis siya dito upang maidala siya sa foundation kung saan makakasama nito ang mga tulad niya, baka doon matuto na siya..” Tumango ako. “Your right, yaya. Kesa naman na nandito siya, gagawa lang siya ng ikakasakit ng ulo natin. At hindi rin siya matitingnan ng maayos dito, we really need to send her on foundation doon naman siya dapat at hindi dito sa bahay...” “Nasabi ba ng lolo mo kung saan nito dadalhin ang babae?” Umiling ako. “Hindi pa. Pero kahit saan niya ito dalhin, ayos lang. Atleast makakaalis na siya dito..” Bukod tanging tingin lang ang isinagot ni yaya glor sa akin. Sa loob ng halos ilang araw, pinroblema ko talaga ang babaeng iyan. Kung hindi lang siguro ako sumama kay lolo doon sa poblacion, hindi ko makikilala ang babaeng ito. Siguro ay wala ako dito sa bahay at kasama ko panigurado si architect at nagsasaya na kami. Well, that day is already come, malapit ng umalis ang babaeng weirdo at muling babalik sa normal ang buhay ko. ALAS SAIS ng umuwi si lolo sa bahay. Hindi lumabas ang babaeng weirdo sa kwarto nito simula ng pumasok siya doon kanina. Medyo tumahimik sa sala na nagbibigay kaginhawaan sa sistema ko, agad akong nilapit ni lolo ng makapasok siya. Nakaupo ako sa sala bago nito ilapag ang mga gamit niya sa sofa. “Nasaan na ang babae?” ininguso ko ang itaas kung saan naroroon siya. “Nasa kwarto, baka natutulog.” “Wala bang nangyaring masama sa kanya? Hindi ba ito nasugatan?” bumuntong hininga ako bago umiling. Parang hindi ko naman na sinabi sa kanya kanina na maayos lamang ang lagay ng babaeng iyon, sobra sobra talaga ang kabaitan ni lolo sa mga homeless na gaya niya. “Maayos lang siya.” nakahinga ito ng maayos sa sinabi ko, matapos 'non ay lumakad siya patungong kusina upang tingnan ang nangyari doon kanina. Maayos naman na ang kusina, ngunit ang bakas ng sunog kanina na umaabot sa haligi ng kusina ay hindi nito maitatago kung gaano kalaki ang apoy kanina. Siguro naman ay makukumbinsi na si lolo na paalisin nga ang babaeng iyon. Pero atleast tinutulungan pa namin siya, hinahanapan pa namin siya ng matitirhan at hindi na namin ito ibabalik sa kalsada kung saan ko siya nakita. Pasalamat ng lang talaga siya. “The house of child is asking me a record, kaso wala namang pangalan ang babaeng dadalhin natin doon. Kailangan pa nating maghintay ng ilang araw para matransfer siya sa foundation..” nangunot ang noo ko sa sinabi ni lolo. “Bakit doon mo siya dadalhin, lo? Pwede naman na sa foundation natin para hindi na masayang ang oras mo sa pagtransfer sa kanya!” sinamaan ako ng tingin ni lolo. “Hindi siya pwede doon, giovanni. Hindi mo ba nakikita ang kundisyon niya! Kailangan niya ng magandang foundation at ng ilang psychologist para matingnan ang kalagayan niya. She need some test if she can still speak, para naman maging maayos ang lagay niya.” I sighed heavily before looked away, wala naman na akong magagawa kung ito ang gusto ni lolo. But dvmn. Im still seeing that crazy woman here, makakasama ko pa siya ng ilang araw. Sasakit pa pala ang ulo ko na akala ko'y mabibigyan na ng kapayapaan. “Then your going to spend a big amount just to consult her conditions, ang swerte naman ng babaeng 'yon!” “Manahimik ka na lang, giovanni! Aanhin ko ba lahat ng pera ko kung hindi ko lang din naman gagamitin sa pagtulong sa kanila!” umirap ako habang naiiling sa sinabi ni lolo. “Palibhasa'y ikaw ginagasta mo lang ang kwalta mo sa walang kwentang bagay! Bakit hindi ka na lang mag-asawa at ng magkaroon na ako ng apo sayo!” Napapikit ako, here we are again. Sa pag-aaasawa at pagkakaroon ng apo. May isa naman siyang apo at bakit kailangan niya pa akong ipagtulakan para mag-asawa. “Sa akin na naman napunta ang usapan, lo. Bakit pag-aasawa ko ang siyang pinoproblema mo? Matagal pa 'yon!” “Tsk, tumatanda ka na. Baka hindi ka na makabuo ng bata.” namilog ang mata ko sa sinabi ni lolo. “Malakas pa ang sistema ko, lo! Kahit sampong babae kaya 'kong buntisin sa isang araw lan--” isang batok ang natanggap ko kay lolo dahil sa isinagot kong iyon. Hinugot pa nito ang tungkod niya upang ihampas sana sa akin iyon ngunit mabilis na akong dumistansya. “Wala ka ng pinagbagong bata ka! Ayoko naman ng magkaroon ng apo sa tuhod na iba iba ang ina!” “Bakit lo? Ayaw mo ba na magkalat ang dugong martinez? Lalawak ang lahi natin, dadami ang apo ninyo..” “Mag-asawa ka ng matino! Iyong kayang hawakan ang relasyon ninyo! At ng pati ikaw ay maging matino!” Napangiwi ako. “That's too much, lo. Matino naman akong lalake. Sa sobrang loyal ko, wala pa akong pinaiyak na babae sa buong buhay ko!” “Mayron bang iiyak sa isang tulad mo! Wala ka pa naman din nagiging girlfriend! Sabihin mo! Bakla ka ba?” “What the he/ll no!” “Ang bunganga mo!” napakamot ako ng mariin sa batok dahil kay lolo. Ano bang magagawa niya kung ayaw ko pang mag-asawa! Hindi niya ako mapipilit sa ganitong bagay, at kahit hindi niya ako bigyan ng mana ayos lang! Kaya ko naman kumita ng malaking halagang pera. “Habang narito ang babae sa puder natin, tratuhin mo siya ng maayos. Ayokong sinisigawan mo siya dahil makakasama iyon sa isang tulad niya. Tandaan mo ang sinasabi ko, giovanni!” bumuntong hininga ako bago tumango. “Fine, ilang araw na lang din naman ay aalis na siya dito..” “Kung ganon, tawagin mo siya at papuntahin dito. Mukhang kanina pa ito nakakulong sa silid niya.” matindi ang pagkakasimangot ko sa mukha dahil sa inutos na iyon ni lolo. “Tatawagin ko na lang si yaya glor.” “Ikaw ang inuutusan ko, giovanni! Ilang araw mo ng sinusungitan ang dalagang 'yon. Dapat maging mabait ka sa isang tulad niya! Umakyat ka at tawagin mo ito para sa hapunan!” marahas na napabuntong hininga ako bago tumalikod si lolo. Seryoso ba siya? Bakit ako pa ang kailangan na tumawag sa weirdong iyon. Ayoko na ngang makita siya dahil parang kinukulam niya ako, ayokong magkagusto sa babaeng weirdo! Baka mahawaan pa ako ng pagkabal/iw niya at hindi na ako tuluyang makakahanap ng asawa! Fvck! Bakit kasi kailangan mag-asawa pa? Hindi ba pwedeng kumuha na lang ng babae at iyon ang i-uwi sa bahay. Then after a week, another girl again. Parang hindi ko ma-imagine ang matali lang sa isang babae, dvmn. Kahit mainlove hindi pa nangyari sakin, pero isa lang ang alam ko. Ang pag-ibig ay sisirain lang nito ang ulo mo, tulad lang ng mga nangyari sa kaibigan ko. Wala din akong choice kundi tumungo sa silid ng babaeng weirdo. Kumatok ako kahit hindi naman na din kailangan, hindi nakalock ang pinto kaya't malaya akong nakapasok. Hindi ko ito naabutan sa kama niya, wala ito sa buong silid kung kaya't inilibot ko ang paningin sa paligid. Nakabukas pa ang bintana dahilan upang isara ko iyon, makalat ang silid niya. May mga blouse na nagkalat sa kama at ang ilang undies nito ay nakatapon sa gilid ng kama. Bahagya akong napangiwi. “Nasaan na ba ang babaeng weird na 'yon?” tumungo ako sa banyo upang silipin iyon sa loob. Natigilan rin ako saglit dahil naroon pala siya sa loob kung saan nakaupo sa harapan ng tub at nilalaro ang tubig na naroon. Hindi tulad ng banyong ito, maliit lang ang espasyo nito na agad mong makikita ang shower at bath tub. Wala itong shower room dahil para lang sa mga bisita ang silid na 'to. Ngunit mas lalo akong hindi nakagalaw ng lumingon sa akin ang dalaga. May suot pa siyang undies sa ilalim nito, ngunit sa ibabaw. Wala na siyang damit kung kaya't nakikita ko ng buo ang kanyang likuran. Akma itong tatayo ngunit sumigaw ako habang nakaduro ang hintuturo ko sa kanya. “Stop!" hindi na nga ito tumayo, umupo siyang muli habang nagtataka na nakalingon sa akin. “Maligo ka na diyan! Bilisan mo!” kumurap lang siya dalawang beses at hindi ako sinusunod. Pinanlakihan ko siya ng mata dahil bakit hindi pa ito kumikilos. “Hindi ba't sinabi kong maligo ka na!” Tumango siya. Tuluyan na itong tumayo upang umupo na sa bath tub. Marahan na napalunok ako dahil kakaiba ang ganda ng kanyang katawan. Nakalubog ang kalahati ng katawan nito sa tubig ngunit nakikita ko pa rin ang ibabaw ng dibdib niya. Nag-iwas na ako ng tingin at pabagsak na isinara ang pinto. And before i leave the room, my pants is already thightend up as a sign of being hvrny as fvck! Kasalanan ito ng babaeng 'yon! Napahilamos ako. Mabilis ng lumabas ako ng silid at lumakad patungo sa kwarto ko. At sa kaisipang nasa kabilang silid lang ang babaeng iyon, nasisiraan na ako ng bait. Alam na alam ko talagang may sumpa ang babaeng iyon! Anong ginagawa niya sakin! She's poisoning my whole system! And my dvmn thing is can't get over because of her body. She's definately beautiful! Yes i admit it, she's fvcking sizzling hot too. But i can't just get her, ang bata pa niya. And her attitude is not normal, pagtatawan lang ako ng nga kaibigan ko sa oras na malaman nilang nagkakaganito ako sa isang babae! This is svcking me! I quickly enter my shower room to ease the feeling in my body. Malamig ang tubig na nagmumula roon kung kaya't paglabas ko ng banyo ay medyo nahimasmasan ako. Isang oras na rin ang lumipas at siguradong tapos ng kumain sila lolo at ang babaeng iyon. Bumaba na ako matapos kong magsuot ng pajama at tshirt. Wala na akong planong lumabas, i feel drained at nawalan ako ng ganang tumungo ng bar. Much better is i sleep this after i finish my meal. Pero nahinto lang din ako sa kinatatayuan ko ng makitang nasa dining pa rin si lolo kasama ang babaeng weirdo. At sa kadahilanang naapektuhan ako sa suot nito at katawan niya. Umatras na ako, but unfortunately. Lolo rodolfo look at me with a confused on his face. Nag-iwas ako ng tingin at umayos ng tayo bago niya ako tawagin. “Let's eat, apo...” i sighed while closing my eyes. Tinatak ko na lang sa isip kong weirdo ang babaeng ito, she can't just hipnotize me on her beauty. I need to focus on the other things. ********* to be continued.....
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD