Casanova' Boss บอสหนุ่มคาสโนว่ากับเลขาตัวร้าย

ตุบ! ตุบ! ผลัวะ... เสียงนวมกระทบกระสอบทรายขนาดสูงเมตรกว่า ๆ ดังขึ้นกลางห้องสี่เหลี่ยมที่ล้อมรอบไปด้วยกระจกใส ใช่! ที่นี่คือห้องฟิตเนสส่วนตัวที่อยู่บนชั้นสามของ Sila group บริษัทยักษ์ใหญ่ที่รวบรวมบอดี้การ์ดมากฝีมือมาอยู่รวมกันภายใต้หลังคาเดียวของตึกห้าชั้น โดยมีผู้บริหารเจ้าของบริษัทเพียงผู้เดียวคือ ศิลา มหาธนทรัพย์ บอสหนุ่มวัยสามสิบต้น ๆ ใบหน้าที่เรียบนิ่งตลอดเวลาทว่าจริง ๆ แล้วเขาคือเสือซุ่มเงียบ หลอกล่อเหยื่อด้วยสายตา เจ้าของฉายา 'สายตาห้าวิก็ได้เสียว' "บอสครับ วันนี้มีคนมาสมัครยี่สิบคน บอสจะคัดเองหรือให้ผมคัดเลือกให้เลยครับ" เสียงลูกน้องคนสนิทมือขวาอย่าง 'กระทิง' เอ่ยถามเจ้านายของเขาที่ยังคงวาดลวดลายเตะแข้งลงกลางกระสอบทรายพร้อมเม็ดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นตามลำตัวที่เปลือยท่อนบน อา...หากคนที่ยืนคุยกับเขาคือสาว ๆ ในสต็อก คาดว่าคงได้กัดปากบิดหว่างขาไปมากับภาพสุดเซ็กซี่นี้ไปแล้ว "ทำไมคนมาสมัครเยอะจังวะ" เสียงทุ้มติดหอบหน่อย ๆ สนทนาตอบแต่ไม่ได้หยุดการออกกำลังกายเพื่อหันมามองหน้าลูกน้องคนนี้สักเสี้ยววินาที ภายในหัวเขาครางแครงใจกับการรับสมัครในครั้งนี้ ปกติศิลาการ์ดขึ้นชื่อด้านความดิบ เถื่อน งานหนัก เจ้าของบริษัทเคร่งกฎระเบียบบ้างละ ทำให้แต่ละครั้งที่เปิดรับสมัครพนักงานมักจะมีคนมาสมัครไม่ถึงสิบคน "อ้อ พอดีผมลงคุณสมบัติไว้ดีละมั้ง" "คุณสมบัติอะไรของมึง" ศิลาขมวดคิ้วมองทางหางตาเห็นใบหน้าหล่อทะเล้นของกระทิงฉีกกว้างก่อนเอ่ยขึ้น "นมธรรมชาติ มีความดึงดูดสายตา ห้ามโบกหน้าหนา เรียกหาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง" ผลัวะ! เสียงเตะกระสอบทรายดังขึ้นอย่างหนักหน่วงกว่าปกติ ก่อนที่ร่างกำยำเหงื่อท่วมตัวจะวางขาแตะพื้น ค่อย ๆ เอี้ยวใบหน้าอันหล่อเหลาราวลูกรักพระเจ้าหันมองจิกคนที่เพิ่งตอบคำถามจบ "นี่มันคุณสมบัติพนักงานฝ่ายไหนของมึงวะ ทำไมฟังดูทะลึ่งตึงตังแบบนั้น" "เอ้า! ก็บอสให้ผมหาเลขาบนเตียงให้ไม่ใช่เหรอ?" ศิลาแทบจะอยากกระโดดขาคู่ใส่ลูกน้องคนสนิท สายตาเขาจ้องมองกระทิงที่ยืนเกาหัวแกร็ก ๆ ใช้สายตางงงวยเหมือนลูกหมากำลังวิเคราะห์ว่าตัวเองทำผิดอะไร "กูเนี่ยนะให้ประกาศรับเลขาบนเตียง?"" บอสหนุ่มพยายามคิดแล้วคิดอีกว่าไปเผลอบอกลูกน้องมือขวาคนนี้แบบนั้นตอนไหน หากแต่คิดให้ตายเขาก็คิดไม่ออก จะว่าตอนเมาคนอย่างศิลากไม่เคยเมาจนหัวราน้ำจำอะไรไม่ได้ "บอสไม่ได้บอกผมฉลาดหัดสังเกต เพราะคนก่อนที่บอสเพิ่งไล่ออกสาเหตุเพราะเธอนมเล็ก ไม่ใช่สเป็กแถมไม่ดึงดูดสายตาบอสไม่ใช่เหรอ" ศิลาถึงกับตบหน้าผากดังป้าบใหญ่เมื่อฟังสิ่งที่กระทิงร่ายออกมาจนหมดเปลือกถึงสถานการณ์ก่อนหน้าในวันนั้น "มึงแสนรู้มากไอ้กระทิง แต่วันนั้นที่กูคุยกับเลขาคนเก่าเรื่องนม หมายถึงนมในกาแฟเว้ย!" "อ้าว..." กระทิงถึงกับอ้าปากทำหน้าเหวอเมื่อความจริงปรากฎ หลายวันก่อน... 'เข้ามาหาฉันในห้องสิ" ศิลาเข้าออฟฟิศในเช้าวันหนึ่ง กิจวัตรประจำวันยามเช้าของเขาคือจะต้องมีกาแฟวางอยู่บนโต๊ะทำงาน โดยจะชงสำเร็จรูปใส่ไว้ในกาเก็บความร้อนขนาดกะทัดรัดให้เขาเทดื่มเอง ทว่าวันหนั้นพอศิลาเทกาปฟลงแก้วแล้วดื่มตามปกติ รสชาติกลับต่างออกไปจากเลขาคนก่อนทำอย่างสิ้นเชิง 'คุณศิลามีอะไรเรียกใช้เกรซคะ' เลขาหุ่นแซ่บ หน้าตาพอไปวัดไปวาได้เพราะเครื่องหน้าที่โบกหนาราวกับจะสร้างตึกเอ่ยถามขึ้น 'กาแฟในนี้เธอเป็นคนชง?' ศิลาเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขัดกับสีหน้าที่กำลังเก็บซ่อนอารมณ์บางอย่างเอาไว้ 'ค่ะ อเมริกาโน่ หอม เข้ม บอสชอบไหมคะ" ตุ้บ! ทันทีที่เกรซพูดจบเสียงทุบโต๊ะก็ดังลั่นห้องทำเอาเลขาสาวที่เพิ่งมาทำงานไม่เท่าไรสะดุ้งในลุคนี้ของเจ้านายเธอ 'ใครบอกว่าฉันกินกาแฟอันนี้?' ดวงตาสีเข้มจ้องหน้าเลขาสาวอย่างดุดัน ทำเอาเกรซปากสั่นหดคอค่อย ๆ ตอบเสียงสั่น 'เอ่อ ไม่มีค่ะ เกรซคิดเอาเอง' 'เธอเป็นเลขาฉันมากี่วันแล้ว' เสียงถามแบบข่มอารมณ์เดือดตามวุฒิภาวะของเขาดังขึ้น 'อะ...อาทิตย์นึงค่ะ' 'สิ่งแรกที่ต้องเรียนรู้งานคือความอะไร?' นิ้วแกร่งเคาะเป็นจังหวะบนโต๊ะทำงานพลางรอคำตอบ หากแต่เลขาที่เพิ่งรับเข้ามาทำงานได้เพียงหนึ่งสัปดาห์กลับทำเพียงก้มหน้ามองเท้าตัวเอง 'สิ่งที่เลขาทุกคนต้องเรียนรู้เป็นอันดับแรดคือความชอบของเจ้านาย เรื่องง่าย ๆ แค่นี้ฉันไม่คิดว่าคนที่จบเอกเลขาสายตรงอย่างเธอจะลืมได้' ยิ่งศิลาลอกข้อบกพร่องของเธอมากเท่าไร เกรซยิ่งตัวสั่นกลัวความจริงบางอย่างจะถูกเปิดโปง 'ถ้าไม่ติดว่าช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันต้องไปต่างประเทศ เธอคงยืนอยู่ในบริษัทนี้ไม่ถึงวันนี้แน่ ๆ' 'เกรซขอโทษค่ะ คุณศิลาชอบกาแฟแบบไหนคะ เดี๋ยวเกรซรีบจัดการให้' คำขอโทษรีบเอายออกมาจนกลัวลิ้นจะพันกัน หากแต่ศิลากลับส่ายหน้าแล้วออกคำสั่งทันที 'ฉันชอบกาแฟที่มีนมราดบนหน้า ฟองนมละมุน ๆ ยิ่งดี มีลวดลายสวยงามยิ่งช่วยดึงดูด' 'เข้าใจแล้วค่ะ เกรซจะรีบจัดการให้ตอนนี้เลย' 'ไม่ต้อง!' 'ทะ...ทำไมคะ' 'ฉันไล่เธอออก' ในตอนนั้นกระทิงมีเรื่องจะมารายงานเจ้านายหนุ่มพิดีแต่ได้ยินเสียงเกรี้ยวกราดเล็ดลอดออกมาเขาจึงยืนรออยู่ด้านนอก ห้องนั้นค่อนข้างเก็บเสียงทำให้กระทิงคงฟังได้ยินชัดบ้างไม่ชัดบ้างเลยจับใจความได้ว่าเลขาคนนั้นถูกไล่ออกเพราะเธอไม่มีความดึงดูดสายตาและหน้าอกเล็ก "ที่กูไล่เธอออกเพราะตอนที่กูนั่งดูเรซูเม่ย้อนหลังมีพิรุธหลายอย่าง ใบเกียรตินิยมก็ปลอม ปลอมยังวุฒิการศึกษา แลบนี้มึงจะให้กูเก็บไว้ทำซากอะไร" อา...ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง นี่กระทิงเข้าใจเรื่องรับสมัครเลขาคนใหม่ผิดไปงั้นหรือ มิน่าเจ้านายเขาถึงได้เอาเรื่อง HR ที่สัมภาษณ์และรับเกรซเข้าทำงานในวันนั้นอีกคน "แล้วก็หัวหน้า HR คนนั้นมึงจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม" "ไล่ออกเรียบร้อยแล้วครับ" สมแล้วที่เป็นมือขวาของเขา บางเรื่องกระทิงก็ทำได้ดี ที่จริงก็ดีหมดยกเว้นอย่างเดียวคือชอบคิดไปเองและยัดเยียดนิสัยกะล่อนของตัวเองให้เจ้านาย "ดี คนอื่นจะได้รู้ว่าไม่มีการใช้เส้นสายในบริษัทนี้!" และสาเหตุที่หัวหน้าฝ่ายคัดกรองบุคลากรเข้ามาทำงานคนนั้นถูกไล่ออกเพราะเขาใช้เส้นสายเลือกหลานสาวของเพื่อนภรรยาตนเข้ามาเป็นเลขาในวันนั้น โดยที่ปลอมแปลงเอกสารแถมยังเรียกเงินเดือนถึงสามหมื่น หวังจะเกาะหลานสาวไต่เต้าระดับสูงขึ้นไปอีกทาง "นายครับ" เสียงลูกน้องคนสนิทอีกหนึ่งดังขึ้น ชายหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้าน ผิวพรรณดี หล่อคมเข้มแต่น้อยกว่าศิลาเท่าหนึ่งกำลังเดินเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ "ว่าไง มึงคงไม่ทำกูผิดหวังเหมือนน้องมึงอีกคน" ศิลารีบเอ่ยปากดักทางทำเอา 'สิงโต' แฝดผู้พี่ของ 'กระทิง' รีบใช้สายตาเอือมระอามองหน้าน้องชายที่คลานตามออกมาทีหลังเพียงแค่หนึ่งนาที "มีคนมาสมัครงานกับผมสามคน บอสจะให้ฝ่ายบุคคลเรียกมาสัมภาษณ์งานเลยไหมครับ" ศิลาส่ายหัวช้า ๆ ก่อนจะหยิบขวดน้ำแร่อย่างดีขึ้นมาบิดฝาขวดเพื่อดื่ม หลังจากนั้นจึงเอ่ยตอบ "เดี๋ยวกูสัมภาษณ์เอง พรุ่งนี้นัดมาสักช่วงบ่าย วันนี้อี้เฉินเพิ่งบินมากูจะไปหามันที่คลับไอ้ต้วน" สองแฝดมองหน้ากันอย่างไม่เชื่อหูที่เจ้านายของเขาเพิ่งเอ่ยปากว่าจะสัมภาษณ์งานเอง ร้อยวันพันปีศิลาไม่เคยเข้ามายุ่งในส่วนนี้ของ HR เลยสักนิด สงสัยจะเข็ดกับรอบที่แล้วที่เขาเพิ่งเจอเด็กเส้นเข้าไปเลยขยาด "ยืนบื้ออะไรอยู่ ไอ้กระทิงไปเตรียมรถ คืนนี้มึงไปกับกู ส่วนมึงอยู่บริษัทจัดการความเรียบร้อยและอบรมพวกการ์ดมาใหม่ให้ดี ๆ" "ครับบอส!" สองฝาแฝดตอบรับเสียงหนักแน่น ก่อนที่กระทิงจะยิ้มเยาะเย้ยแฝดพี่อย่างสิงโตที่คืนนี้ตนจะได้ไปลั้นลาที่คลับ ได้ดูอาหารตาและดื่มเหล้า "ดูแลบอสให้ดี ถ้าบอสมีแผลแค่รอยเล็บข่วน มึงจะโดนขังลืม" หากกระทิงคือมือขวาของศิลาแล้ว สิงโตเปรียบเสมือนเนื้อหนังที่คอยปกป้องความปลอดภัยของบอสหนุ่ม เขาอยู่เหนือบอกี้การ์ดทุกคน เป็นรองเพียงแค่ศิลาเพียงผู้เดียว "เฮียสิงอย่าโหด ระวังชาตินี้จะหาเมียไม่ได้" ก่อนจะเดินตามบอสหนุ่มออกไป กระทิงผู้ทะเล้นเล่นไม่เลิกยังไม่วายหันมากวนส้นแฝดผู้พี่ก่อนจะรีบวิ่งตามบอสหนุ่มเข้าลิฟต์เพื่อทำหน้าที่สารถีต่อไป