Casanova' Boss บอสหนุ่มคาสโนว่ากับเลขาตัวร้าย

บอสหนุ่ม_1

ตุบ! ตุบ!

ผลัวะ...

เสียงนวมกระทบกระสอบทรายขนาดสูงเมตรกว่า ๆ ดังขึ้นกลางห้องสี่เหลี่ยมที่ล้อมรอบไปด้วยกระจกใส

ใช่! ที่นี่คือห้องฟิตเนสส่วนตัวที่อยู่บนชั้นสามของ Sila group บริษัทยักษ์ใหญ่ที่รวบรวมบอดี้การ์ดมากฝีมือมาอยู่รวมกันภายใต้หลังคาเดียวของตึกห้าชั้น

โดยมีผู้บริหารเจ้าของบริษัทเพียงผู้เดียวคือ ศิลา มหาธนทรัพย์ บอสหนุ่มวัยสามสิบต้น ๆ ใบหน้าที่เรียบนิ่งตลอดเวลาทว่าจริง ๆ แล้วเขาคือเสือซุ่มเงียบ หลอกล่อเหยื่อด้วยสายตา เจ้าของฉายา 'สายตาห้าวิก็ได้เสียว'

"บอสครับ วันนี้มีคนมาสมัครยี่สิบคน บอสจะคัดเองหรือให้ผมคัดเลือกให้เลยครับ"

เสียงลูกน้องคนสนิทมือขวาอย่าง 'กระทิง' เอ่ยถามเจ้านายของเขาที่ยังคงวาดลวดลายเตะแข้งลงกลางกระสอบทรายพร้อมเม็ดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นตามลำตัวที่เปลือยท่อนบน

อา...หากคนที่ยืนคุยกับเขาคือสาว ๆ ในสต็อก คาดว่าคงได้กัดปากบิดหว่างขาไปมากับภาพสุดเซ็กซี่นี้ไปแล้ว

"ทำไมคนมาสมัครเยอะจังวะ"

เสียงทุ้มติดหอบหน่อย ๆ สนทนาตอบแต่ไม่ได้หยุดการออกกำลังกายเพื่อหันมามองหน้าลูกน้องคนนี้สักเสี้ยววินาที ภายในหัวเขาครางแครงใจกับการรับสมัครในครั้งนี้

ปกติศิลาการ์ดขึ้นชื่อด้านความดิบ เถื่อน งานหนัก เจ้าของบริษัทเคร่งกฎระเบียบบ้างละ ทำให้แต่ละครั้งที่เปิดรับสมัครพนักงานมักจะมีคนมาสมัครไม่ถึงสิบคน

"อ้อ พอดีผมลงคุณสมบัติไว้ดีละมั้ง"

"คุณสมบัติอะไรของมึง"

ศิลาขมวดคิ้วมองทางหางตาเห็นใบหน้าหล่อทะเล้นของกระทิงฉีกกว้างก่อนเอ่ยขึ้น

"นมธรรมชาติ มีความดึงดูดสายตา ห้ามโบกหน้าหนา เรียกหาได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง"

ผลัวะ!

เสียงเตะกระสอบทรายดังขึ้นอย่างหนักหน่วงกว่าปกติ ก่อนที่ร่างกำยำเหงื่อท่วมตัวจะวางขาแตะพื้น ค่อย ๆ เอี้ยวใบหน้าอันหล่อเหลาราวลูกรักพระเจ้าหันมองจิกคนที่เพิ่งตอบคำถามจบ

"นี่มันคุณสมบัติพนักงานฝ่ายไหนของมึงวะ ทำไมฟังดูทะลึ่งตึงตังแบบนั้น"

"เอ้า! ก็บอสให้ผมหาเลขาบนเตียงให้ไม่ใช่เหรอ?"

ศิลาแทบจะอยากกระโดดขาคู่ใส่ลูกน้องคนสนิท สายตาเขาจ้องมองกระทิงที่ยืนเกาหัวแกร็ก ๆ ใช้สายตางงงวยเหมือนลูกหมากำลังวิเคราะห์ว่าตัวเองทำผิดอะไร

"กูเนี่ยนะให้ประกาศรับเลขาบนเตียง?""

บอสหนุ่มพยายามคิดแล้วคิดอีกว่าไปเผลอบอกลูกน้องมือขวาคนนี้แบบนั้นตอนไหน หากแต่คิดให้ตายเขาก็คิดไม่ออก จะว่าตอนเมาคนอย่างศิลากไม่เคยเมาจนหัวราน้ำจำอะไรไม่ได้

"บอสไม่ได้บอกผมฉลาดหัดสังเกต เพราะคนก่อนที่บอสเพิ่งไล่ออกสาเหตุเพราะเธอนมเล็ก ไม่ใช่สเป็กแถมไม่ดึงดูดสายตาบอสไม่ใช่เหรอ"

ศิลาถึงกับตบหน้าผากดังป้าบใหญ่เมื่อฟังสิ่งที่กระทิงร่ายออกมาจนหมดเปลือกถึงสถานการณ์ก่อนหน้าในวันนั้น

"มึงแสนรู้มากไอ้กระทิง แต่วันนั้นที่กูคุยกับเลขาคนเก่าเรื่องนม หมายถึงนมในกาแฟเว้ย!"

"อ้าว..."

กระทิงถึงกับอ้าปากทำหน้าเหวอเมื่อความจริงปรากฎ

หลายวันก่อน...

'เข้ามาหาฉันในห้องสิ"

ศิลาเข้าออฟฟิศในเช้าวันหนึ่ง กิจวัตรประจำวันยามเช้าของเขาคือจะต้องมีกาแฟวางอยู่บนโต๊ะทำงาน โดยจะชงสำเร็จรูปใส่ไว้ในกาเก็บความร้อนขนาดกะทัดรัดให้เขาเทดื่มเอง

ทว่าวันหนั้นพอศิลาเทกาปฟลงแก้วแล้วดื่มตามปกติ รสชาติกลับต่างออกไปจากเลขาคนก่อนทำอย่างสิ้นเชิง

'คุณศิลามีอะไรเรียกใช้เกรซคะ'

เลขาหุ่นแซ่บ หน้าตาพอไปวัดไปวาได้เพราะเครื่องหน้าที่โบกหนาราวกับจะสร้างตึกเอ่ยถามขึ้น

'กาแฟในนี้เธอเป็นคนชง?'

ศิลาเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขัดกับสีหน้าที่กำลังเก็บซ่อนอารมณ์บางอย่างเอาไว้

'ค่ะ อเมริกาโน่ หอม เข้ม บอสชอบไหมคะ"

ตุ้บ!

ทันทีที่เกรซพูดจบเสียงทุบโต๊ะก็ดังลั่นห้องทำเอาเลขาสาวที่เพิ่งมาทำงานไม่เท่าไรสะดุ้งในลุคนี้ของเจ้านายเธอ

'ใครบอกว่าฉันกินกาแฟอันนี้?'

ดวงตาสีเข้มจ้องหน้าเลขาสาวอย่างดุดัน ทำเอาเกรซปากสั่นหดคอค่อย ๆ ตอบเสียงสั่น

'เอ่อ ไม่มีค่ะ เกรซคิดเอาเอง'

'เธอเป็นเลขาฉันมากี่วันแล้ว' เสียงถามแบบข่มอารมณ์เดือดตามวุฒิภาวะของเขาดังขึ้น

'อะ...อาทิตย์นึงค่ะ'

'สิ่งแรกที่ต้องเรียนรู้งานคือความอะไร?'

นิ้วแกร่งเคาะเป็นจังหวะบนโต๊ะทำงานพลางรอคำตอบ หากแต่เลขาที่เพิ่งรับเข้ามาทำงานได้เพียงหนึ่งสัปดาห์กลับทำเพียงก้มหน้ามองเท้าตัวเอง

'สิ่งที่เลขาทุกคนต้องเรียนรู้เป็นอันดับแรดคือความชอบของเจ้านาย เรื่องง่าย ๆ แค่นี้ฉันไม่คิดว่าคนที่จบเอกเลขาสายตรงอย่างเธอจะลืมได้'

ยิ่งศิลาลอกข้อบกพร่องของเธอมากเท่าไร เกรซยิ่งตัวสั่นกลัวความจริงบางอย่างจะถูกเปิดโปง

'ถ้าไม่ติดว่าช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันต้องไปต่างประเทศ เธอคงยืนอยู่ในบริษัทนี้ไม่ถึงวันนี้แน่ ๆ'

'เกรซขอโทษค่ะ คุณศิลาชอบกาแฟแบบไหนคะ เดี๋ยวเกรซรีบจัดการให้'

คำขอโทษรีบเอายออกมาจนกลัวลิ้นจะพันกัน หากแต่ศิลากลับส่ายหน้าแล้วออกคำสั่งทันที

'ฉันชอบกาแฟที่มีนมราดบนหน้า ฟองนมละมุน ๆ ยิ่งดี มีลวดลายสวยงามยิ่งช่วยดึงดูด'

'เข้าใจแล้วค่ะ เกรซจะรีบจัดการให้ตอนนี้เลย'

'ไม่ต้อง!'

'ทะ...ทำไมคะ'

'ฉันไล่เธอออก'

ในตอนนั้นกระทิงมีเรื่องจะมารายงานเจ้านายหนุ่มพิดีแต่ได้ยินเสียงเกรี้ยวกราดเล็ดลอดออกมาเขาจึงยืนรออยู่ด้านนอก ห้องนั้นค่อนข้างเก็บเสียงทำให้กระทิงคงฟังได้ยินชัดบ้างไม่ชัดบ้างเลยจับใจความได้ว่าเลขาคนนั้นถูกไล่ออกเพราะเธอไม่มีความดึงดูดสายตาและหน้าอกเล็ก

"ที่กูไล่เธอออกเพราะตอนที่กูนั่งดูเรซูเม่ย้อนหลังมีพิรุธหลายอย่าง ใบเกียรตินิยมก็ปลอม ปลอมยังวุฒิการศึกษา แลบนี้มึงจะให้กูเก็บไว้ทำซากอะไร"

อา...ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง นี่กระทิงเข้าใจเรื่องรับสมัครเลขาคนใหม่ผิดไปงั้นหรือ

มิน่าเจ้านายเขาถึงได้เอาเรื่อง HR ที่สัมภาษณ์และรับเกรซเข้าทำงานในวันนั้นอีกคน

"แล้วก็หัวหน้า HR คนนั้นมึงจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม"

"ไล่ออกเรียบร้อยแล้วครับ"

สมแล้วที่เป็นมือขวาของเขา บางเรื่องกระทิงก็ทำได้ดี ที่จริงก็ดีหมดยกเว้นอย่างเดียวคือชอบคิดไปเองและยัดเยียดนิสัยกะล่อนของตัวเองให้เจ้านาย

"ดี คนอื่นจะได้รู้ว่าไม่มีการใช้เส้นสายในบริษัทนี้!"

และสาเหตุที่หัวหน้าฝ่ายคัดกรองบุคลากรเข้ามาทำงานคนนั้นถูกไล่ออกเพราะเขาใช้เส้นสายเลือกหลานสาวของเพื่อนภรรยาตนเข้ามาเป็นเลขาในวันนั้น โดยที่ปลอมแปลงเอกสารแถมยังเรียกเงินเดือนถึงสามหมื่น หวังจะเกาะหลานสาวไต่เต้าระดับสูงขึ้นไปอีกทาง

"นายครับ"

เสียงลูกน้องคนสนิทอีกหนึ่งดังขึ้น ชายหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้าน ผิวพรรณดี หล่อคมเข้มแต่น้อยกว่าศิลาเท่าหนึ่งกำลังเดินเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ

"ว่าไง มึงคงไม่ทำกูผิดหวังเหมือนน้องมึงอีกคน"

ศิลารีบเอ่ยปากดักทางทำเอา 'สิงโต' แฝดผู้พี่ของ 'กระทิง' รีบใช้สายตาเอือมระอามองหน้าน้องชายที่คลานตามออกมาทีหลังเพียงแค่หนึ่งนาที

"มีคนมาสมัครงานกับผมสามคน บอสจะให้ฝ่ายบุคคลเรียกมาสัมภาษณ์งานเลยไหมครับ"

ศิลาส่ายหัวช้า ๆ ก่อนจะหยิบขวดน้ำแร่อย่างดีขึ้นมาบิดฝาขวดเพื่อดื่ม หลังจากนั้นจึงเอ่ยตอบ

"เดี๋ยวกูสัมภาษณ์เอง พรุ่งนี้นัดมาสักช่วงบ่าย วันนี้อี้เฉินเพิ่งบินมากูจะไปหามันที่คลับไอ้ต้วน"

สองแฝดมองหน้ากันอย่างไม่เชื่อหูที่เจ้านายของเขาเพิ่งเอ่ยปากว่าจะสัมภาษณ์งานเอง

ร้อยวันพันปีศิลาไม่เคยเข้ามายุ่งในส่วนนี้ของ HR เลยสักนิด สงสัยจะเข็ดกับรอบที่แล้วที่เขาเพิ่งเจอเด็กเส้นเข้าไปเลยขยาด

"ยืนบื้ออะไรอยู่ ไอ้กระทิงไปเตรียมรถ คืนนี้มึงไปกับกู ส่วนมึงอยู่บริษัทจัดการความเรียบร้อยและอบรมพวกการ์ดมาใหม่ให้ดี ๆ"

"ครับบอส!"

สองฝาแฝดตอบรับเสียงหนักแน่น ก่อนที่กระทิงจะยิ้มเยาะเย้ยแฝดพี่อย่างสิงโตที่คืนนี้ตนจะได้ไปลั้นลาที่คลับ ได้ดูอาหารตาและดื่มเหล้า

"ดูแลบอสให้ดี ถ้าบอสมีแผลแค่รอยเล็บข่วน มึงจะโดนขังลืม"

หากกระทิงคือมือขวาของศิลาแล้ว สิงโตเปรียบเสมือนเนื้อหนังที่คอยปกป้องความปลอดภัยของบอสหนุ่ม เขาอยู่เหนือบอกี้การ์ดทุกคน เป็นรองเพียงแค่ศิลาเพียงผู้เดียว

"เฮียสิงอย่าโหด ระวังชาตินี้จะหาเมียไม่ได้"

ก่อนจะเดินตามบอสหนุ่มออกไป กระทิงผู้ทะเล้นเล่นไม่เลิกยังไม่วายหันมากวนส้นแฝดผู้พี่ก่อนจะรีบวิ่งตามบอสหนุ่มเข้าลิฟต์เพื่อทำหน้าที่สารถีต่อไป