ISABELLA
Dahil sa natangap ni papa na tawag hindi na kami nagpatumpik-tumpik pa at kaagad na kaming nagpunta sa hospital kung saan siya dinala. Habang nasa byahe kami hindi ko maiwasan ang mangamba. Ganun din si mama. Nakahawak lang ako sa kamay niya. Sabi kasi ni Papa malala daw ang injury nito.
Diyos ko…sana naman walang mangyari sa kanyang masama.
Pagkarating namin sa hospital ay nalaman namin na dinala naman ito sa operating room upang tangalin ang bala sa kanyang katawan.
Hindi ko na napigilan ang aking emosyon habang ini-intay namin ang balita galing sa loob ng operating room. Labis ang pag-alala ko. Gusto ko siyang makita. Pero hindi naman puwedeng pumasok sa loob.
“Anak…umupo ka muna…huwag kang mag-alala malalagpasan ni Esrael ito.” Wika ni Papa. Alam ko kahit hindi niya s
