ISABELLA
Dalawang buwan ang lumipas mula nang mawala si Charry. Isang buwan na ding tahimik buhay naming lahat. Magaling na ang mga sugat, bumalik na sa dati ang lahat ngunit kapag sumasagi sa isip ko na pinagdaanan ko sa kamay ni Charry. Hindi ko lubos maiisip na hahantong kami sa ganuong kalagayan. Hindi ako makapaniwala na may taong kasing sama niya na kayang pumatay para lamang makuha ang pag-ibig na inaasam niya at makapaghiganti. Napuno ng puot ang kanyang puso at nawalan na siya ng kakayanan na mag-isip ng tama. Maraming inosenteng tao ang nadamay bago namin makamit ang pangarap naming payapang buhay.
Buhay na matagal ko nang pangarap kasama si Esrael…
Napalingon ako nang bumukas ang pinto. Bumungad sa akin ang nakangiting mukha ni mama. Pero nang makalapit na siya sa akin ay na
