CHAPTER 4
1226 Words
Kunot-noong binabasa niya ang dokumento kaharap ang malaking window glass na kamamanghaan ng marami kapag nakita ito.
Tanaw na tanaw niya ang buong siyudad at mga nagtataasang buildings, mga billboards at ang traffic na kalsada sa ibaba, ngunit kung gaano ito kaganda ay siya namang ipinagsa walang bahala nito dito.
It is a lovely morning pero iba na naman ang timpla niya, palagi naman.
Frustrated siya habang nirorolyo ang bawat pahina ng papel na hawak niya. Sa inis ay pinunit niya ang mga ito.
He sip the glass of wine at tinapon din ito upang makagawa ng ingay. He looks very terrible.....and miserable. But it does'nt change the fact that he is so damn hot and attractive kahit pa anong maging itsura niya.
"LANI!" Sigaw niya.
Agad namang pumasok ang isang babaeng naka longsleeves at black pants isama pa ang nerdy glass niya.
Kabang yumuko ito at pinag-saklob ang nanginginig na mga kamay.
"S-sir?"
Tinignan niya ang babaeng ito at napa-ngisi, umupo siya sa swivel chair at matamang tinignan ang secretary niya.
"Look at me," mahinahon ngunit ma-awtoridad, mabilis namang inangat ng babae ang ulo niya.
Tinaas niya ang kanang kamay at sinenyasan niya itong lumapit sa kaniya gamit ang hintuturong daliri, mas kinabahan naman ang babae dito.
Dahan dahang pumunta ito sa kaniya,
"FASTER!" inis na singhal niya kaya'y mabilis na tumayo ang secretary niya sa sa gilid nito.
Ngayon ay nasa gilid na nga niya ito, inikot niya ang swivel chair at parang batang naglalaro at dahan dahang umikot at hininto sa harap ng secretary habang swabeng naka sandal.
Ngumisi ito ng mapanloko,
"Sit" utos nito, tinutukoy nito ay ang pag upo ng secretary niya sa LAP NIYA.
Nanlaki ang mata ng secretary niya, hindi niya kayang gawin iyon!
Takot siya sa kayang gawin ng boss niya.
"Pa-pasensiya na sir pero h-hindi ko po gagawin ang iniuutos ninyo," matapang na saad nito.
Nagtagis ang panga ng lalaki at hinigit nito ang kamay niya, tumayo ito at inilapit ang katawan ng secretary sa katawan niya. He felt the cold hands of her na mas ikina-gulat ng secretary niya.
Napa-halakhak ito na parang demonyo, mapang-asar na halakhak.
Iginapang niya ang kanang palad sa bewang ng babae at hinimas ito na pinapakiramdaman ang kurba ng katawan, suminghal ang babae sa ginawa nito.
"S-sir, pwede ki-kitang isumbong sa ginagawa mo!" tapang-tapangan nito na nagpantig sa tenga ng lalaki.
"Who are you to say that?," diretso sa matang tinitig niya ito, inilapit niya ang labi sa tenga ng secretary "did you already forgot who you talking to? Hmm? Miss Flores?" at muli ay ngumisi ito.
Pigil hininga na lang ang ginagawa ng babae dahil oo nga naman, sino nga ba naman siya. Isang hamak na secretary lang naman siya. Pero kinikilabutan siya sa ginagawa nito.
Nakalimutan niya atang Multi-Billionaire ang kaharap niya. Ang nag-iisang Liam Grey Lucas na boss niya at may ari ng iba't ibang branches na sikat na malls, resorts na naging tourist spots at tatlong kompanya ang hawak or should i say pinamumunuan niya.
Humiwalay siya dito at bumalik sa pagkaka-upo sa swivel chair, Isang mahaba at maluwag na hangin naman ang kumawala sa secretary.
Nilibot niya ang opisina nito at ang basong basag na nasa sahig ang pumukaw sa kaniya. Palagi na lang siyang ganito, wari niya sa isip. Ilang buwan pa lang ang pamamalagi dito ay palala ng palala ang ugali ng boss nito.
Minsan ay naaabutan niya itong may katawag at palaging sumisigaw na akala mo araw araw ay may kaaway. Lahat ng empleyado nito ay takot lapitan ito at isa na siya doon, mabuti na lang at nasa labas ang opisina nito at kapag sumigaw ay madali niya lang puntahan.
"You're fired" walang ekspresyon na pahayag nito sa kaniya na ikinagulat niya na kalaunan ay mas pinili niya na lang ang tumahimik dahil ito naman ang gusto niya. Ang makalaya dito at sa kompaniyang ito.
Hindi naman talaga niya ginusto ang magtrabaho sa isang kompanya, ginagawa niya lang ito dahil may nag-offer lang sa kaniya, no choice kumbaga.
Walang anu-ano'y nag-bow ito, "Yes, sir." maikling sagot niya at lumabas na ng opisina.
"Tsss!" singhal ni liam at niluwagan ang neck tie, and he really looks so God with those and his messy hair.
Araw araw ay ganito ang routine niya, hindi maalis ang magka salubong na kilay at ang pag alpas ng dugo sa ulo.
Nakatitig lang siya sa kawalan nang maisip niya ang plano niya.
Kinuha niya ang telepono at nag-dial ng numero. He hates to do this, ang pagtawag. Hindi niya gawain ang tumawag sa iba dahil ang gusto niya ay siya ang tinatawagan.
"Hey! You call?" mapanglokong himig sa kabilang linya.
Muli ay tumaas na naman ang dugo niya, bawat parte na ata ng katawan niya ay high blood din.
"Isn't obvious? f**k you rombus!"
Kung kanina ay siya ang humahagalpak ng tawa ngayon naman ay ang taong kausap nito.
"What do you want?" inosenteng tanong ng kaibigan niya, "Oh let me think of it hmm?~" minsan talaga ay naiisip niyang kontra bida ang mga kaibigan nito sa buhay niya.
"Can you f*****g spill it where the hell she is?!" hindi na siya nakapag timpi.
Sa loob ng anim na taon ay wala siyang ibang inisip kundi ang taong sumira ng buhay niya. Sa anim na taon ay ipinangako niyang hahanapin niya ito pero peste lang talaga dahil sa isang taong palaging pinag iinitan niya ng ulo.
Araw araw ay naghahanap siya ng balita sa babae ngunit hindi niya alam kung saan matutuntonan ito dahil sa gagong investigator na si rombus, wala ni isang impormasyon ang narinig niya mula dito.
He can't hire any investigator because he only knows who can find the person whom he's searching for how many years and that is only rombus can find her within 3 days.
Ang alam lang niya ay alam ni rombus kung nasaan ang babae na dahilan ng pagputok ng ugat niya sa araw araw. Because rombus is teasing him.
"f**k ROM! SPEAK UP!" nakakagago, 'yan ang nararamdaman niya.
Mababaliw na siya, gustong gusto na niya itong makita.
"Dude? ang aga aga naninigaw ka diyan?" pumasok ang isang lalaki sa opisina,
tinignan niya ito at pinanlisikan,
"f**k YOU RUSSEL!" singhal niya, para siyang kawawa. Napaka-miserable.
"Woah woah~ chill lang naman" at tinaas ang mga kamay na tila ba sumusuko,
"I hate coffee's" malamig na saad ng isa pang lalaki,
Nagtangis ang bagang niya sa dalawang taong nakikita niya ngayon, isa pa ay ang kausap niya. Lintik lang!
"You hate coffee's but you're drinking," sabi ni russel at nagkibit balikat "You guys are so weird." tsaka humiga sa sofa.
Nagkibit balikat 'rin si calem.
Ang aga aga ay nandito silasa opisina, isip niya.
Muli niyang tinuon sa kausap ang atensiyon niya.
"Is that russel?!" tanong ni rom.
"Don't change the topic i***t and tell me where is f*****g GianneMordiganna Song!!" hasik niya na nagpa-lingon sa dalawang lalaki,napabalikwas si russel sa pagkakaupo at nagkatinginan sila ni calem.
"I will f*****g kill you, scumbag!" at pinatay ang tawag.
He frustratedly brush his messy hair at sinipa ang paanan ng mesa tsakatinungkod ang kamay sa ibabaw mesa. Katahimikan ang namalagi sa silid, walangimikan at pinapakiramdaman ang bawat isa ngunit kalmado lang ang isang Calem atngumiti. Sa sobrang gusto niyang malaman kung nasaan ang babaeng iniwan siya aywala siyang magawa, isa na lang ang naiisip niyang paraan para mahanap ito.
Ito ay ang....
"I know where she is" wika ni calem na ikina lingon nilasa kaniya, nagkibit balikat lang siya at sinip uli ang kape niya.
Nagtaka naman ito tinignan si calem, "What?"
"I know where Gianne is," muling sabi niya na nagpa-pantigsa tenga niya.
Nawala sa isip niya ang plano at tinitigan ito ng nagtataka. Ewan, pero biglasiya ng nabuhayan sa narinig, kung totoo ba 'to o hindi.
Seryoso niya itong pinukawan ng tingin.
"WHERE?"
Hindi lang siya ang nabuhayan kundi pati si calem na ngayo'y naka-ngisi na parabang may binabalak. Inaalala ang kahapon na pinagsisihan niya.
- Writer
