CHAPTER 19
1381 Words
Tahimik lang ang tatlong oras naming byahe kanina. I mean, tahimik ako sa buong byahe at siya lang ang hindi. Muntik na naman kami mag-sagutan dahil sa ayaw kong umupo sa front seat. Wala na naman akong nagawa dahil sa nagkukumahog niyang awra at lahat ng gawin ko ay palagi niya akong sinisita, nakaka-inis.Tinanggal ko ang sumbrero ko at hinayaang ipatianod ang buhok sa hampas ng hangin, ang mainit sa buga ng lupa ay ramdam ko ngunit bumabalanse ito sa kakaibang simoy ng hangin.
Pinasadahan ko ang kulay puti na may halong kulay abo'ng mansion sa harap ko at tanaw ko ang dalawang babaeng pababa sa direksiyon namin. Yumuko sila at walang imik na binuhat ang mga bagahe na prinipare ni liam.
Wala akong ideya kung ano ang mga pinaglalagay niya. Wala 'din naman akong ka-damit damit at maski ang cellphone ko ay hindi ko mahagilap at alam kong nasa kaniya 'yon. Alam kong hindi 'din siya papayag na puntahan ko ang tinitirhan namin ng anak ko. Ang sabi niya lang ay 'AKO NA ANG BAHALA'
"Ang anak ko?" tanong ko nang maka-lapit siya.
Pinag-masdan niya ako, "Inside" simpleng sagot niya.
Hindi ko siya hinintay at naunang umakyat sa mala 'rice terraces' na hagdan papasok ng mansion.
Hindi ito ang unang beses na maka-punta ako dito. Kaya kahit papaano ay alam ko ang pasikot-sikot na daan sa mansion na 'to.
"Can you wait?"
Rinig kong habol niya sa likod ko at hindi maipagkakaila ang iritang himig sa boses niya. Kahit kailan ay hindi naman naging kalmado ang lalaking 'to. Kaya'y ini-snob ko lang siya.
"Good afternoon Mrs. Lucas." bati ng isa sa kasambahay pagbungad ko sa pinto.
Napatigil ako sa harap niya at nagtatakang tinignan siya, "Po?" tanong ko.
Hindi ako pwedeng magka-mali sa narinig ko, tama ba?
Bago ito sumagot ay isang malamig na boses ang umalingaw-ngaw sa likod ko.
"Are you really trying to talk to that maid?" nagpupuyos na galit niya, hindi na ako makapag-timpi at hinarap siya.
"Pwede ba Liam Grey? kanina ka pa sa sasakyan, ano bang problema mo?" iritang irita na ako sa kaniya.
Kumunot siya na tila sinasabing 'anong pinagsasabi mo'-look.
"I don't have any problem...baka ikaw." at ngumisi ito ng nakakaloko.
Sa sinabi niya ay tinutukoy niya ang nangyari kanina na ayaw ko ng isipin pa.
Pinantayan ko ang mga tingin niya kahit hindi ko magawang titigan siya ng matagal sa mga mata ay ginawa ko pa 'din.
"You're not even that best." matigas na pang-uuyam ko tsaka siya tinalikuran, "You're not good on that thing." pahabol ko, bigla akong nakaramdam ng panghihina.
Naglakad ako sa malaking sala kagat ang ibabang labi ko, pinipigilan ang namumuong luha sa mata ko. Pumikit ako ng mariin.
"YO! WHAT'S UP MAN"
Sigaw ng pamilyar na boses, nilibot ko ang buong sala kung saan nanggaling ito ngunit rinig ko ang paghagikhik nito sa second floor. Tumingala ako at isang lalaking malapad ang ngiti ang bumungad sa akin.
Naka-black sando na hapit at tila puputok ang mga muscles, agaw pansin din ang kaniyang pink beach trunk at Isa pang bagay ang nakakuha sa aking pansin, iyong salvavida na nakapulupot sa bewang niya. Hindi ko alam kung matatawa ako o maiinis 'din sa taong 'to.
"OH MY GIANNE! I KNOW IT! SINASABI KO NA NGA BANG ISASAMA KA NG BALIW NA 'YON!"
Ibubuka ko na sana ang bibig para sagutin siya nang may humapit sa aking bewang.
Tinitigan ko ang mga pares ng mga mata niyang nagliliyab sa galit at kulang na lang ay mag-apoy ito habang ang direksiyon niya'y nasa second floor.
Kumislot ako ng maramdaman ang bimabaon niyang kuko sa aking balat.
"Li-liam..." Mahinang anas ko.
Hinawakan ko ang kamay niyang nasa bewang ko at pilit tinatanggal.
"I don't like what you said earlier." Sinalubong ko ang mata niya, nanghina ako sa paraan ng pag titig niya.
"I'm mad gianne...really really mad." At mas binaon ang kuko nito.
Dadaing na sana ako ng bigla niyang binitawan ito at isang babae ang dumating.
"Is this how you treat your girl?" Galit na sabi ng babae tsaka ako tinignan at hinawakan ang kamay ko.
"Come here." Tinignan ko lang siya at hinila ako.
Bago kami makalayo ay isang tao naman ang humila sa kabilang braso ko.
"The hell?!" Sigaw ni Mint, pinsan ni liam na babae. Oo, pinsan niya.
Hindi ako makapaniwala na sa pangalawang pagkakataon ay makikita ko ulit siya.
"She's my woman. Never touch her again." At binalibag na nilayo niya ang kamay ni mint.
Kahit natatakot ay hinarap ko siya at pinaningkitan.
"What?" Malamig na pagpantay niya sa'kin.
Wala akong makapang salita dahil nahihiya ako kay mint. Hindi ko alam kung anong mukha ang ihaharap ko sa kaniya.
Tinikom ko na lang ang aking bibig at bumuntong hininga.
"N-nice to see you, mint." At ngumiti ng kalahati. Malaking ngiti naman ang sinukli niya sa akin at niyakap ako bago ito umalis.
"Tss! Stupid liam." At nirolyo ang mata niya. "Kailan mo pa natutunang saktan si gianne? Huh?" Pahabol niya.
Nang makalayo si mint ay gulat na bumaba si russel habang hawak ang salvavidang nakapalibot sa kaniya. Pupuntahan ko na sana siya para yakapin ay pinigilan ako ni liam.
"Don't you dare." Pagbabanta niya.
"I don't know that mint is here." Nagtatakang sabi ni russel at bumaling sa'kin, "Anyway, I miss you gia." Mabilis na lumapit siya at yinakap ako ng mahigpit.
Tinignan ko ang lalaking katabi ko at mabilis na humiwalay kay russel. Tipid ko itong nginitian.
"I miss you too."
Pagkasabi ko sa mga katagang 'yon ay hila hila na ako ni liam. Narinig ko pa ang pagtawag ni russel ngunit hindi ko na siya nagawang lingunin.
Mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko at parang mahihiwalang ito sa pagkakahawak niya.
Paakyat kami ng 2nd floor at dinala niya ako sa pinaka dulong kwarto. Pagbukas niya ay agad na pagbitaw niya.
"Take off your clothes." Napakalamig ng boses niya.
"Ano?!"
"I SAID TAKE OFF YOUR CLOTHES!"
Napa-atras ako.
Nakakatakot.
Hindi ako maka-galaw at pinagmamasdan lang siya sa pagtaas at baba ng kaniyang pag hinga. Kinakabahan ako sa mga susunod niyang gagawin niya.
Ang tanga ko para hindi maisip na pu-pwede niya ulit gawin ang ginawa niya sa akin. Masyado akong nagpaka-malakas at hindi naisip na...pu-pwede siyang maging halimaw ulit na ayaw ko nang makita.
Biglang nangatog ang tuhod ko nang kalasin ang sinturon niya. Doon pa lang ay nag-panic ako at lumayo agad sa kaniya.
"I have no words gianne." Walang emosyong sambit niya.
Dama ko, damang dama ko ang impyerno sa kaniya.
"Liam..." Umiling ako,
Ngunit isang ngisi lang ang binato niya.
Nilibot ko ang buong paligid, malaki ang kwartong ito. Pero pakiramdam ko ay lungga niya 'to, na wala akong kawala at kailangan kong pag-bayaran ang lahat upang makalabas dito.
"I'll show you who's the best." Lumapit siya hawak ang sinturon niya. Naka-pulupot ito sa kamay niya.
Hinang hina ang paa kong humakbang paatras.
"Me? Or your guy? Umiling ako,
Gusto kong ipag sigawan sa kaniya na wala akong lalaki, na walang namamagitan sa'min ni adam.
Never kong ginusto si adam. Siya lang.
Siya lang ang mahal ko. Si liam lang.
"Adam? My cousin?"
Umiling ako, mali ang iniisip niya.
Pumikit ako ng mariin at doon ko napagtanto na nasa bisig niya na ako.
"DAPA!" sigaw niya at tinulak ako sa kama at pilit pinapa-dapa.
Kumawala na ang takot sa akin at nag unahan sa pag agos ang mga luha sa'king pisngi.
Hindi ko alam ang sasabihin dahil halos lahat na ata ng sakit ay naibuhos ko na.
I'm silently crying while he forcely lean me on the bed and there...he start to swipe his belt on my butt. I can't resist. I can't do anything.
Hinayaan ko lang siya sa paghampas ng sinturon sa aking pang upo, pikit mata ko itong iniinda at walang 'aray' ang kumakawala. Kagat labi kong pinipigilan ang pag-hikbi.
Sa pangalawang pagkakataon ay humingi ako ng tawad dahil dama ko ang hampas niya pataas sa likod ko. Hindi ko na kaya. Sobrang sakit at parang mainit sa pakiramdam at mahapdi. Pakiramdam ko ay ilang hampas lang ay dudugo na ang katawan ko.
"ANO BANG NAGAWA KO! TAMA NA, PARANG-AWA." takot na takot na sigaw ko.
Ilang segundo ay tumigil ito,
Napahandusay ako sa sahig at pilit inilalayo ang sarili. Hindi ko siya magawang tignan.
Gusto ko ng umalis sa lugar na ito, gusto ko ng makuha ang anak ko. Kapag nagawa ko na 'yon ay aalis kami. Hindi ako mag-iiwan ng kahit anong bakas at lalayo sa kaniya.
Ilalayo ko ang anak ko, gagawin ko ang lahat kahit pa mamuhay kami sa hirap ay lalayo kami sa demonyong ito.
- Writer
