الضمير

الفصل الخامس عشر

الضمير

الفصل الخامس عشر

بقلم : ريان عبد العزيز محمد ابراهيم

نمش لى ارض المحنه فى ارض الجزيرة ...فى بيت من بيوت مدينة ودمدنى فى بنت لونها قمحى مسرحه شعرها ضنب حصان طويل قاعده تغسل فى ملابس خاته قدامها طشت الهدوم وقاعده فى بنبر وبتدندن بصوت واطى اغنيه لى الفنانه الكبيره ندى القلعه بتقول ...عزاز علينا الشالو نوم عينينا فراقم جبرى ولا لا ما بي ايدينا

دوام بطراهم وهم بلسم جراحى متين يالله يقيف دمعى ونواحى يعود حبيبي تعود معاو افراحى....

امها جاتها اثناء ما بتغنى وجابت ليها تلفونها وقالت ليها ياساره هاك تلفونك من قبيل برن ...ساره نشفت سريع يدها وشالت تلفونها وفى المسافه دى المكالمه قطعت فتحت التلفون و شافت المتصل لقيتو دا محمد خطيبها واثناء ما التلفون فى يدها تانى جاها اتصال طوالى ردت بي الو وجاها صوتو ...

_محمد قال : يا سرووو وين انتى من قبيل

* ساره قالت : معليش والله كنت بعيده من التلفون اسفه والله

_محمد قال ليها : قلقتينى عليك والله انا قلت حاصل عليك شئ لانو كم مكالمه ما رديتى

*ساره قالت : والله لو ما امى جابت لى التلفون كان لحدى هسه مارديت

_محمد قال : تانى خلى التلفون جنبك ما تزحى منك مكان ما انتى قاعده تلفونك يكون معاك

* ساره قالت : حاضر ان شاء الله ...خبرك شنو

_محمد قال : يحضرك الخير ان شاء الله...والله الحمد لله كلو تمام التمام بس مشتاق ليك بس

_ساره خجلت ما عرفت ترد بشنو كالعاده ونخليهم فى مكالمتهم واعرفكم بالشخصيات الزكرتها فوق

....

ساره بنت عمرها ٢٤ سنه اتخرجت من الجامعه درست تمريض ومخطوبه لى محمد ولد خالتها طوالى وساكنه فى مدنى مع امها وابوها واخوها اسرتها وضعهم عادي...

امها اسمها منى عمرها فى بداية الاربعينات وابوها اسمو عبد اللطيف عمرو فى نهاية الاربعينات واخوها اسمو سامر عمرو تسعه وعشرين سنه ..ام ساره ربة منزل وابوها شغال موظف فى الحكومه واخوها شغال فى شركة تأمين سيارات مهندس ...

محمد ولد خالة ساره طوالى صاحب سامر اخوها عمرو تلاته وتلاتين سنه اسمر طويل ملتحى درس هندسة معمار وعندو شركه هندسيه فى الخرطوم ..

امو اسمها مها وابوهو اسمو الفاتح وعندو اخوهو الاكبر منو اسمو ماهر دا متزوج وعايش فى السعوديه هو واولادو وعندو اخت اكبر منو اسمها ملاذ دى متزوجه وعندها بنت وبعدها محمد وآخر العنقود اختو اسمها مزن دى شغاله وعاقدين عليها عرسها قرب ...

يلا بخصوص ساره ومحمد ديل من قامو صغار محمد بريد ساره وساره بتريدو مع انو محمد اكبر من ساره بي تسعه سنه ...بس كان بدافع عن ساره وبخاف على ساره شديد وكان بدرس ساره لما كانت فى مرحلة الاساس والثانوى لما تكون ممتحنه وفى نفس الوقت كان هارش ساره شديد بعد تخلص مدرستها بوصلها هو البيت وبكون منتظرها بره المدرسه ولو كان طالعه مع صحباتها بتستأذن من محمد قبل اهلها ومحمد بمش معاهم ...بإختصار محمد كان السند لى ساره من هم صغار حتى اهلهم كانو عارفين كدا ومتقبلين كدا لأنو شايفين اهتمامهم لى بعض ...

اهل محمد كانو ساكنين فى مدنى بس تانى رحلو الخرطوم نسبة لى شغل ابو محمد ...ومحمد درس الجامعه فى الخرطوم لكن اجازاتو كلها فى مدنى عند ناس ساره وبعد اتخرج اشتغل فى الخرطوم واتوفق فى الشغل وعمل شركتو وطووالى كلم اهلو انو عايز يتقدم لى ساره واهلو انبسطو شديد لأنو ما متخلين فى حب يستمر زمن طويل كدا ويتربي مع ساره ومحمد واهل ساره كمان كانو مبسوطين شديد بعلاقة ساره ومحمد ...

واتخطبو ساره ومحمد والعرس اتحدد انو حا يكون قريب شديد ..

يوم ساره قاعده مع صحبتها اسمها رغده ساكنه جنبهم وصحبتها من الطفوله ...جات رغده لى ساره فى بيتهم بعد ساره ضيفتها جات اتونست معاها وقالت رغده لى ساره ...

_رغده قالت : نسيت ما اوريك يا ساره خلود (صحبتهم فى الجامعه )حصل ليها حادث ويدها ات**رت انا يادوب امس عرفت اتصلت اشوفها لانى طولت منها وعرفت منها الحصل ليها

*ساره قالت : يا حليلها و الله ما تستاهل ربنا يشفيها ان شاء الله

_رغده قالت : آممين ياا رب ...لازم يا ساره نمشى ليها ما صاح مننا والله

* ساره قالت :اى والله ما صاح ...نمش متين ؟

_رغده قالت : بكره لو فاضيه نمش

* ساره قالت : تمام ما عندى مشكله ...بستأذن من أهلى ومحمد ما بقولو شئ

_ رغده قالت : طيب ظريف

و قعدت اتونست معاهم و بعدها مشت على بيتهم

ساره المساء كلمت ابوها وامها واخوها انها بكره طالعه مع رغده تشوف صحبتها و قالو ما عندهم مشكله ...بعدها اتصل عليها محمد اتونست معاو شويه وبعدها كلمتو انها حا تطلع بكره مع صحبتها ....اتضايق شديد بي قصة طلعتها لانو بخاف عليها شديد بس تانى وافق ما قال شئ و قال ليها خلى بالك من نفسك ...

و ساره رسلت واتساب لى رغده وقالت ليها وافقو انى امش واتفقو على الزمن البطلعو فيو لانو بيت ناس خلود ما قريب منهم و رسلو لى خلود انهم بكره جاينها نظام يستأذنو ...

و فعلا جاء يوم بكره و ساره و رغده طلعو لى خلود ...وصلو بيت ناس خلود و شالو معاهم حلاوه و بارد و ضربو باب ناس خلود فتح ليهم الباب اخو خلود الكبير اسمو خالد ...و اخو خلود مجرد ما فتح الباب عينو وقعت على ساره و صراحه أعجب بيها فى نفس اللحظه (نسيت ما وصفت ليكم ساره ملامحها جميله شديد لونها قمحى على اسمر فاتح عيونها كبيره ورموشها غزيرة شديد لما تضحك فى اسنانها فى فلجه زايداها جمال )

*ساره و رغده فى نفس اللحظه قالو ليو السلام عليكم

_رد عليهم بي عليكم السلام

*رغده سألتو : خلود قاعده ؟

_خالد رد و هو بعاين على ساره : اى قاعده اتفضلو ادخلو

ودخلو فى الحوش واتصلت رغده على خلود و قالت ليها نحن فى حوشكم اطلعى لينا

وبعد شويه خلود طلعت عليهم ويدها كانت مجبصنها ليها ...وسلمو عليها وكفرو ليها ودخلتهم على بيتهم

_خلود قالت : نورتونى والله ما تتخليو فرحت بي جيتكم دى كيف

* ساره قالت : النور نورك و الله

_رغده قالت : زهجنا زاتو من قعاد البيت بقت لينا الطلعه بي تغيير

*خلود قالت : اى والله قعدة البيت تزهج

واتونسو مسافه وضيفتهم وطلعو منها ...يلا خالد اخو خلود كان منتظرهم يطلعو عشان عايز يوصلهم و يعرف بيت البنت العجبتو دى (النعرفكم بي خالد عمرو خمسه و تلاتين سنه اخو خلود الكبير بس بحب الج** شديد و ممكن يعمل اى شئ فى سبيل الج** و فيو صفات سيئه شديد للاسف صايع شديد رغم كبر عمرو و مبارى شله كعبه وشغال فى شركه ووضعو حلو شديد بس مشكلتو بحب الج** والشله المباريها )

لما خلود قدمتهم لقتو بره عامل فيها عايز يركب عربيتو اتلفت عليهم و قال ليهم بذوق شديد : اتفضلو اوصلكم انا طالع

ساره قالت ليو : لا شكرآ ليك والله

خلود قالت ليهم : يا بت خالد بوصلكم خلى الهباله ما بكلفو شئ

رغده قالت : والله ماف داعى بنراجع برانا غير ما نكلفو ساي

خالد قال :ماف اى تكلفه والله اتفضلو

ساره قدر ما حاولت ما تركب خلود ابت تخليها فى النهايه اضطرت ركبت هى و رغده ورا و خالد راكب قدام سايق العربيه ...و فى الشارع خالد حاول يتظارف معاهم و سألهم من أسماهم و قدر يعرف اسمها ساره و وصل اى واحده جنب بيتها و شكرهو و نزلو ..و خالد عايز يموت من الفرح انو عرف اسمها و عرف بيتها دى حاجه ما ساهله ...و بعد وصلهم مشى لى شلتو اتونس معاهم و ضحك و قال ليهم شكلى وقعت فى الحب ...اصحابو قعدو يضحكو بأعلى صوت ليهم و قالو ليو يا زول انت ياتو يوم ما واقع فى الحب ...قال ليهم : المره دى جادى انا ..قالو ليهو : و دى منو تعيسة الحظ دى ...حكى ليهم بي القصه كلها