Birlikte Yalnızlar Bölüm 12
251 Words
“En karanlık gecede, bazen bir hayalin gelişi sabahı getirir.”
Mutlu – Gölgelere Vuran Işık
Kimsenin beklemediği bir anda, Mutlu yeniden ortaya çıktı. Aylarca yoktu. Kimi onun kaçtığını düşündü, kimi pes ettiğini. Oysa Mutlu, kaybolmamıştı. Sadece herkesin yüzleşmekten kaçtığı gerçeği tek başına düşünmüştü.
Döndüğünde yanında yalnızca bir valiz yoktu. Getirdiği şey, masanın etrafında kimsenin cesaret edemediği sorulardı.
Gözleri parlıyordu. Ama bu parıltı masum bir umut değildi; yıkımın içinden sağ çıkmış insanların bakışına benzeyen, sert bir ışıktı.
“Ne hale gelmişsiniz,” dedi. “Birbirinizi sevmekle nefret etmek arasında kaybolmuşsunuz. Ama unuttuğunuz bir şey var… Bu karmaşanın ortasında hâlâ bir biz ihtimali duruyor.”
Cafer – Öfkenin Aynası
Mutlu önce Cafer’in karşısına geçti. Uzun süre konuşmadı. Sadece baktı.
“Sen en temiz yürekli olanımızdın,” dedi sonunda. “Canını yakanlar belliydi. Ama artık sen de onların yolundan yürüyorsun.”
Cafer cevap vermedi. Gözlerini yere indirdi. İlk kez, intikamın ona neye mal olduğunu düşündü.
Ahmet – Kendine Söylenen Son Yalan
“Ya kendini bırak,” dedi Mutlu. “Ya da ilk kez gerçekten toparla. Ortası yok.”
Ahmet sustu. Ama bu sessizlik, eskisinden farklıydı.
Ömer – Yasakların Sessiz Çöküşü
“Kaçamazsın,” dedi Mutlu.
Ömer ilk kez cevap vermedi.
Hasan – Kaçışın Sonu
“İçki mesele değil,” dedi Mutlu. “Senin o boş bakışların mesele.”
Bünyamin – Sessiz Güç
“Sana sırt çevirdiler,” dedi Mutlu. “Ama sen ayakta kaldın.”
Onur – Sessizliğin Kırılması
Onur ilk kez kendi sessizliğini duydu.
Ya birlikte düşeceklerdi… Ya da birlikte yeniden doğacaklardı.
- Writer
