Miranda’s POV
Kaharap ang salamin ay marahan kong hinahaplos ang aking tiyan. Ngayon ay pansin na pansin ko ang bawat paggalaw nito mula sa aking sapupunan. Pangatlong araw na ito ngayon at ramdam na ramdam ko ang mabilisang paglaki nito. Ganito pala kung magubuntis ang isang bampira. Hindi tulad ng mga mortal na tao ay siyam na buwan silang nagbubuntis at sobrang bagal ang paglaki ng bata sa tiyan. Araw lamang ay maaaring manganganak na ang isang bampira kaya sobra akong nagulat. Isang umaga ay napansin ko na lamang na nagdadalang-buhay na pala ako. Ni hindi ako nakapaghanda sa pangyayari.
“Kumusta naman ang pakiramdam mo?” mabilis akong napalingon sa aking likuran nang marinig ko ang boses na iyon na bigla na lamang bumalot sa buong silid kung nasaan ako ngayon.
Unang bumungad sa akin
