Miranda’s POV
Maaga kaming umalis sa gubat. Ni sinubukan ko sanang kumbinsihin siyang manatili pa doon nang ilang oras ngunit hindi siya nagpapigil. Dalawang oras lang kaming nanatili doon at sa dalawang oras na iyon ay tama lang na makilala ko iyong ibang bampirang nandito sa gubat na ito. Hindi na rin ako nakapagpaalam pa sa ama ni Augustus, si Alastair dahil nang hawakan niya ang aking kamay ay diretso na rin ang paglisan namin sa gubat na iyon. Basta kasunod na naramdaman ko ay ang mabilisang paggalaw namin at unang bumungad sa akin ay ang matahimik na silid at alam kong sa puntong ito ay nasa loob na kami ng kanyang kaharian.
“Augustus, masyado pang maaga para dito. Baka hahanapin nila tayo. Nasa gubat pa silang lahat. Saka hindi ba tayo magsasaya kasama sila?” tanong ko sa kanya na
