Miranda’s POV
“Augustus, nasa sala tayo. Ano ba,” sinubukan kong hawiin si Augustus na ngayon ay dahan-dahan nang tinatanggal ang butones ng suot kong short ngunit kahit anong lakas ng aking paghawi at paggalaw ay hindi ko pa rin magawa. Alam ko namang mahihirapan akong gawin iyon lalo pa at si Augustus naman talaga ang palaging nasusunod. Madalas ay ang kanyang desisyon ang nasusunod at wala na akong magagawa pa kung hindi ang sumunod ngunit sa puntong ito ay maaring hindi ko na siya mahahayaan pang masunod ang kanyang gusto.
Napahinto siya sa kanyang ginagawa. Ngayon ay nakaupo lamang ako sa lumang sofa habang siya ay nakaluhod sa aking harapan na animo’y handang-handa na siya sa lahat. Sa posisyon niya ngayon ay parang hinding-hindi ko na siya mapipigilan pa. Ngunit hindi pwede ang na
