Gözlerimi bir kez olsun açmak istemiyordum, vücudumu fazlasıyla yorgun hissediyordum. Yanımdaki bedene daha çok sırnaştım sıkıca sarılıp koynuna biraz daha girdim. Belimdeki kollarını sıkılaştırıp göğsüme biraz daha yaslandı. Aldığı nefesler boynumu her tırmaladığında dudaklarımdan boğuk gülücükler çıkıyordu. Saatin kaç olduğu umrumda değildi tek istediğim akşama kadar uyumaktı.
"Anneee!" Cihan'ın mızmız sesiyle istemeyerekte olsa gözlerimi araladım. Yerimden kıpırdanmaya çalıştım kucağıma Cihan atladığında dudaklarımın arasından boğuk bir inilti çıktı.
"Annecim, dur..." dedim karnımı korumaya çalışarak. Mirza hafifçe başını kaldırmış bize bakarken Cihan'ı hızla kendi kucağına çekti.
"Oğlum..." diye mırıldanıp Cihan'ın yanaklarında dudaklarını gezdirdi.
"Uyanın aytık!" diye bağırdı
