Kulaklarım uğulduyordu, kalbime ok gibi saplanan hançer acısını en derinlerime izini bırakıyordu. Buz tutan yüreğim tüm bedenimi soğuktan titretiyordu. Şimdiden evladımın hasretini hissederken, onsuz nasıl nefes alabileceğimi düşünüyordum.
Ellerimi yere vurmaktan avuç içlerim uyuşmuş acıyordu. Omuzlarıma dokunan ellerle başımı kaldırdım hızla soluklanan kişinin kim olduğunu merak ettim. "Mahperi, ışık nerede?!" telaşla konuşan Mirza'nın sesiyle daha çok ağlamaya başladım.
"Neden yanımda değildin Mirza, neden?" diye isyan ettim, gözyaşlarımın eşliğinde.
"Yanındaydım Mahperi, seni izliyordum. Birisi aradı telefona bakmamla yok olman bir oldu." dediğinde burnumu çektim.
"Işığımı aldılar benden, kopardılar kızımı!" diye bağırdım. "Benim suçum. Babama inanmamalıydım!" dedim çaresizce old
