Dudaklarıma yaklaştığında aklıma gelen şeyle Mirza'yı durdurdum. "Dur! Asi nereye kayboldu? Herkes aşağıdaydı fakat o yoktu." dedim.
"Oo sonunda beni hatırlamışsınız ya." Mirza hızla beni indirdi. Merdivenlerin üst katında şiş gözlerle bize bakıyordu yeni mi uyanmıştı o? "Herkes nereye gitti?" utançla başımı aşağıya eğdim. Mirza'nın kucağındaydım ve tam öpüşecekken ona yakalanmıştık.
"Sen gitmedin mi kuzen?"
"Hâlâ burada olduğuma göre gitmemişim değil mi kuzen?" ikiside birbirine komik bir ifadeyle bakıyordu.
"Aç mısın Asi? Bir şeyler hazırlayabilirim." diye söze girdim. Asi bana tatlı bir suratla baktı.
"Şu anda aç değilim zaten aç olsam bile kendim hazırlayabilirim sıkıntı yok canım. Sen bana giyecek rahat kıyafetler versen olur mu?" demesiyle başımı salladım.
"Tabiki." dedim
