Gün kararmış, evin içini sarımtırak ampuller aydınlatmaya başlamıştı. Kardelen, annesiyle birlikte komşudan henüz dönmüştü. Teyzesi çay demlemiş, annesi kadınlarla uzun uzun dertleşmişti. Kardelen ise çoğu zaman sessiz oturmuş, aklı dışarıda kalmıştı.
İçeri girerken başını eşyaya çarpmış gibi hissetti. Eve değil, kendi içine dönüyordu sanki.
Hemen odasına geçti. Kapıyı çektiği gibi yatağının altındaki hurçların arasında sakladığı küçük gri tuşlu telefonunu çıkardı. Nabzı hızlandı. Ekranı açılır açılmaz mesaj kutusuna girdi. Kalbi bir an duracak gibi oldu:
1 Yeni Mesaj - Tugay (16:02)
“Bugün görüşecek miyiz?”
Gözlerini bir an kapattı. Parmakları ekrana dokunamadan durdu. Saçını gevşekçe toplayan lastiği çözdü, aynanın karşısına geçti. Okuldan kaçtıkları o sabahı düşündü. Tugay’ın yanın
